წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

65. თესალონიკელი ქალწული

კაბადოკიის კესარიაში ცხოვრობდა ერთი ქალწული, სახელად იულიანა. ამბობდნენ, რომ ის თავისი სათნო ცხოვრებით ქებას იმსახურებდა.

წმინდა ქალწულმა თავის სახლში მწერალი ორიგენე შეიფარა, რომელსაც კერპთმსახურები დევნიდნენ. იგი ორი წლის განმავლობაში საკუთარი სახსრებით უვლიდა და ინახავდა მას. ამ ღირსეულ ქალთან ძველი წიგნები, სტიქარონები ვიპოვე, რომელიც ორიგენეს დაეწერა და იქვე სახლში დაემალა. ამ წიგნების თანახმად, ბიბლია ებრაელი სვიმახოსის მიერ იყო თარგმნილი.

ქალწულ იულიანას სათნოებებზე ჩემს წიგნებში უმიზეზოდ არ დავწერე: იმის საჩვენებლად გიამბობთ, რომ მრავალი გზა და საშუალება არსებობს სულისთვის სარგებლის მოტანისა, თუკი ამას თავად მოვისურვებთ.

სხვა ძველ წიგნში, რომელიც დაწერა წმინდა მოციქულების მეგობარმა – იპოლიტემ, ასეთი მოთხრობა ვიპოვე: ქალაქ კორინთოში იყო ერთი მშვენიერი და კეთილშობილი ქალწული, რომელიც ღვთისთვის სათნო ცხოვრებით გამოირჩეოდა. ქრისტიანთა დევნის ჟამს ის მსაჯულთან დაასმინეს, რომ მეფეებსა და კერპებს გმობდა. ბოროტი ადამიანების მიერ მისი დასმენის ნამდვილი მიზეზი ქალწულის ხორციელი სილამაზე იყო. მათ უწყოდნენ, რომ უღვთო მსაჯულს მშვენიერი ქალების მიმართ ბილწი გულისთქმა ჰქონდა.

წმინდანის დასმენისთანავე მსაჯული ბოროტი ტრფიალებით აინთო, პირუტყვული ვნებით აღსავსემ ქალწული მაშინვე მოაყვანინა. მან სხვადასხვა ხერხს მიმართა, მაგრამ უფლის მხევლის დაყოლიება ვერ შეძლო. მსაჯულმა არაერთი ტანჯვა მიაყენა წმინდანს, მაგრამ უფლის რწმენისგან ვერ გადადრიკა.

დაუმშვიდებელი მტარვალი კიდევ უფრო გაბოროტდა და ასეთი რამ მოიგონა: ქალწული სამეძაო სახლში გააგზავნა და სახლის ზედამხედველს მის ნაცვლად სამი ოქროს მონეტის გადახდა მოსთხოვა. ბოროტმა მეპატრონემ ქალწულის სილამაზის ამბავი ყველგან გაავრცელა.

როცა ბილწი ტრფიალებით შეპყრობილებმა ეს ამბავი გაიგეს, საროსკიპოში მორბოდნენ ურჯულო საქმის აღსასრულებლად და ფულს იხდიდნენ ქალწულის უსასყიდლო სულისთვის. ისინი იმის გახრწნას ესწრაფოდნენ, ვინც გაუხრწნელი იყო.

განსაცდელისაგან თავის დასაღწევად წმინდანმა ასეთი რამ მოიფიქრა. მან მოძალადეებს უთხრა, რომ მძიმედ იყო დაავადებული და ამ დაავადების სიმყრალე მათ თავს შეაძულებინებდა. ამიტომ სთხოვა, რომ რამდენიმე ხანს გამოჯანმრთელება ეცლიათ და მერე აღესრულებინათ თავიანთი სურვილი. ამ გზით შეძლო ნეტარმა დედამ პირუტყვული სურვილით შეპრობილთა დარწმუნება და უკან გააბრუნა. თავად კი უფლის წინაშე მხურვალედ ილოცა, რათა წყალობა მოეღო მასზე და ამ განსაცდელისაგან ეხსნა.

ღმერთმა, რომელიც ჩვენს გულებს ხედავს, დაინახა, რომ ქალწულის გული სიწმინდით იყო სავსე, და მისი ცხოვრება ასე წარმართა: ერთ ჭაბუკს, რომელიც მაგისტრი იყო და მშვენიერი გარეგნობითა და ღვთისმოსაობით გამოირჩეოდა, გულში საღვთო სურვილი აღუძრა და შუაღამისას სამეძაო სახლში მიიყვანა, ვითომდა ბილწი გულისთქმით შეპყრობილი.

ჭაბუკმა სახლის მეპატრონეს ხუთი ოქროს მონეტა მისცა და ქალწულთან შესვლის ნება გამოითხოვა. როცა ის წმინდანთან შევიდა, სწრაფად უთხრა: ”ადექი და იხსენი შენი თავი!”

ჭაბუკმა ქალწული თავისი შესამოსლით შემოსა და ურჩია, რომ პირი მოსასხამის წვერით დაეფარა. წმინდანმა პირჯვარი გადაიწერა და უფლის ძალით უვნებელი გაშორდა იქაურობას. ჭაბუკმა კი ასეთი მსხვერპლის გაღებით იგი გახრწნისაგან დაიცვა.

როცა გათენდა, ყველაფერი გამოაშკარავდა. მხნე მაგისტრი გამხეცებულ მსაჯულთან მიიყვანეს. მან ყოველივე დაწვრილებით გამოიკითხა და, როცა საქმის ვითარება გაიგო, ბრძანა, ჭაბუკი მხეცებისათვის მიეგდოთ შესაჭმელად.

ამ გზით შეარცხვინა უფალმა კეთილისმოძულე ეშმაკი, რომელსაც ეგონა, რომ თავდადებულ კაცს დიდ სატანჯველში ჩააგდებდა, სინამდვილეში კი მისი ღვაწლი წარმოაჩინა.

ჭაბუკმა თავისი ახოვანებით არა მარტო საკუთარ სულს მოუტანა უკვდავება, არამედ ნეტარი ქალწულის ტკივილი გაითავისა და ამ გზით უფლისგან ორმაგი გვირგვინით შეიმკო.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი