წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

27. დაცემული ქალწული

იერუსალიმში კიდევ ერთი ქალწული ვნახე, რომელიც ექვსი წლიდან ძაძით იყო მოსილი. იგი კარდახშულ სენაკში დაეყუდა, ყოველგვარ დედაკაცურ სურვილებს განერიდა და სისრულეს მიაღწია, მაგრამ ბოლოს, ამპატავნების ვნებით შეპყრობილი, უფალმა დატოვა. მან თავისი სენაკის კარი გააღო, შიგ მსახური შეიყვანა და მასთან დაეცა.

ეს ყოველივე ქალს იმის გამო დაემართა, რომ მოღვაწეობას რაიმე სულიერი მიზეზით ან ღვთის სიყვარულით კი არ შეუდგა, არამედ კაცთა სახილველად და ამპარტავნების გამო. ღვთისმსახურების სურვილი მისგან ქედმაღლობის დემონმა განდევნა, მოიკიცხა მისგან და იგი ქალწულებისა და სიწმინდის მცველმა ანგელოზმა მიატოვა.

ეს ყველაფერი იმისთვის დავწერე, სათნო და მორწმუნე ადამიანთა შორის გამორჩეულო კაცო, რომ ყველა მოღვაწემ გულისხმა-ყოს კაცობრიობის მტრის დაფარული მახეები და ივლტოდეს მისგან. რადგან მრავალი მოღვაწე მამა და დედა სისრულის მწვერვალიდან ეშმაკის დაგებულ მახეში გაება. ამგვარ მოღვაწეთაგან მცირედთა შესახებ გაუწყე, უმრავლესზე კი დავდუმდი, რადგან მათი ამბების მოთხრობა არც მათ აღადგენს და არც მე მომიტანს სარგებლობას. გარდა ამისა, მათ შესახებ თხრობის გაგრძელება ქრისტეს წმინდა მოღვაწეთა სათნო ცხოვრების გადმოსაცემად დროს აღარ დამიტოვებს.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი