წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

26. დიდადშემცდარი პტოლემე

იყო სხვა მოღვაწეც, სახელად პტოლემე, რომელიც ისე მკაცრად ცხოვრობდა, რომ ძნელია მისი სიტყვებით გადმოცემა. მონასტრულ ცხოვრებას რომ შეუდგა, თავდაპირველად სკიტში დაემკვიდრა, ამ ადგილს კიბეს უწოდებენ. ბერთაგან აქ სხვამ ვერავინ შეძლო მოღვაწეობა, რადგან ჭისგან, რომლიდანაც წყალს იღებდნენ, თხუთმეტი მილით იყო დაშორებული. მამა პტოლემე ზაფხულის ცხელ დღეებში დიდი ჭურჭლით ეზიდებოდა წყალს, ზამთრობით კი, განსაკუთრებით დეკემბრისა და იანვრის ცივ დღეებში, კლდიდან ჩამონაჟონ წვეთებს კრებდა, რადგან ამ დროს კლდიდან განსაკუთრებით ბევრი ცვარი მოდის. იგი ამ გზით ავსებდა წყლის ჭურჭელს და ამას კმარობდა. ასე განვლო თხუთმეტმა წელმა.

პტოლემემ განმარტოებით იღვაწა ამ ადგილებში, ამ ხნის მანძილზე ის მოაკლდა წმინდა მამათა სულიერ სწავლებას და წმინდა ზიარებისგან განეყენა.

უგუნურებამ ისე მოიცვა ბერი, რომ ღვთისკენ სავალი გზიდან გადავიდა. სხვა ურწმუნოთა მსგავსად, ისიც ოდენ მეცნიერული აზრებით ცდილობდა შესაქმის დიდი საიდუმლოს ახსნას, ფიქრობდა, რომ სამყაროში ყველაფერი არაარსისგან, თავისთავად შეიქმნა. ყოველივე ამის შემდეგ კაცობრიობის მოძულე და მოშურნე ეშმაკმა მის გულში რისხვით ბოროტი აზრები დათესა, რომ აღარ დაემწყსო საკუთარი თავი, რადგან ამგვარი ღვაწლის სანაცვლოდ არაფერი მიეღო, ანდა რა სასჯელი მოელოდა, რომელსაც წერილი გვასწავლიდა, როცა ამ სოფელში ყველაფერი შემთხვევის შედეგი იყო.

ამგვარი ბოროტი ფიქრებით მოცული საწყალი პტოლემე ჭკუიდან შეცდა და დღემდე ამპარტავნების ვნებით მოწყლული ეგვიპტეში დახეტიალობს. მან თავი ნაყროვანებისა და მემთვრალეობის ვნებას მისცა, არავის ესაუბრება, არამედ ასე მდუმარედ დაწანწალებს უბანთა შორის. მის მნახველ ქრისტიანებსაც მწუხარება იპყრობს, ხოლო იმათთვის, რომელთაც ჩვენი ბერული მოღვაწეობის წესი არ უწყიან, სასაცილო და გასაკიცხია.

ისეთმა უკურნებელმა ვნებამ შეი პყრო გაამპარტავნებული პტოლემე, რომ ბოროტისგან ცთუნებული ფიქრობდა, გონიერებით ყველა წმინდა მამაზე უპირატესი ვარო. ის წარწყმედის უფსკრულში დაინთქა, რადგან რჩევა არავის ჰკითხა. როგორც კეთილ ხეს, მშვენიერი ფურცლითა და ნაყოფთა სიმრავლით დამძიმებულს, მყისიერად შეიძლება ყოველივე შემოეძარცვოს და გაშიშვლდეს, ასე დაემართა პტოლემესაც, რადგან წმინდა წერილის სწავლების თანახმად, ”ბრძნულ რჩევათა გარეშე ეცემა ერი, როგორც ფურცელი” (იგავ. 11.14).

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი