წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

23. ახოვანი მოღვაწე სტეფანე

მარმარიკოსა და მარიოტს შორის მოსაგრეობდა ერთი მოღვაწე, რომელიც წარმოშობით ლიბიელი იყო. მას სახელად სტეფანე ერქვა. ამ ადგილებში მან სამოცი წელი დაყო და სათნოების ისეთ სიმაღლეს მიაღწია, რომ კაცთა სულებს ჭვრეტდა.

ღვთის მადლით, მამა სტეფანესთან თუ ვინმე დამწუხრებული მივიდოდა და თავის გასაჭირს აუწყებდა, უკან დარდისგან გან- თავისუფლებული ბრუნდებოდა.

ეს წმინდა მამა იცნობდა ანტონი დიდს, რადგან მისი თანამედროვე იყო. მან ჩვენ დრომდე იღვაწა. მართალია, იგი ჩვენგან მოშორებით მოსაგრეობდა, მაგრამ გზის გამო ვერ შევძელით მისი მონახულება. სამაგიეროდ, სტეფანეს შეხვდნენ და მასთან პირისპირ ისაუბრეს წმინდა ამონიმ და ევაგრემ. მათ წმინდა მამის შესახებ ასეთი რამ გვაუწყეს: ”როდესაც ჩვენ სტეფანე მოვინახულეთ, ის მძიმე სენით იყო დასნეულებული. ამ სენს ფაგედენანი ეწოდება. მას სარცხვინელი ადგილი დაწყლულებული ჰქონდა”. ნეტარი მამები შემდეგს იხსენებდნენ: ”როცა ჩვენ იქ მივედით, წმინდანთან მკურნალი იყო მისული და სინჯავდა. ამ დროს ნეტარი მამა ბაიას წნავდა და თან ჩვენ გვესაუბრებოდა. მკურნალმა მას დაწყლულებული ნაწილი მოჰკვეთა, მოთმინების მადლით აღსავსე წმინდანმა კი ისე დაითმინა ეს ყოველივე, თითქოს ხორცს სხვას სჭრიდნენ. ღვთის შეწევნით, მამა სტეფანე ისე შეხვდა საკუთარი სხეულის ნაწილის მოკვეთას, როგორც თმის მოჭრას”.

ამ ამბის მთხობელმა მამებმა თავიანთ თავზე ასეთი რამ გვაუწყეს: ”როცა წმინდანთან ვიყავით და მის გასაჭირს ვუყურებდით, ძალიან დამწუხრებულები ვიყავით. იმ ამბავმაც შეგვაშფოთა, რომ ასეთი სათნო ადამიანი რა მძიმედ იყო დაავადებული”.

ნეტარმა სტეფანემ ჩვენი ფიქრები ამოიცნო და ასეთი რამ გვითხრა:

”ეს ამბავი ნუ დაგაბრკოლებთ, შვილებო! ღმერთი ბოროტს არასდროს შეგვამთხვევს. ერთს კი გეტყვით, რომ სახიერი უფალი თავისი სიკეთიდან გამომდინარე დაუშვებს ხოლმე ხორციელ უძლურებას, რათა ჩვენი სულები მარადიული ტანჯვისგან გაათავისუფლოს. უმჯობესია, სასჯელი აქ დავითმინოთ, ვიდრე ამ სოფლიდან განსვლის შემდგომ”.

ასე დაგვმოძღვრა წმინდანმა და განსაცდელის დათმენა გვასწავლა”.

ყოველივე ეს იმისთვის მოგიყევი, რომ არ გაგიკვირდეს, როცა მოღვაწეს განსაცდელში ჩავარდნილს ან სნეულებით შეპყრობილს იხილავ.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი