წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

69. სათნოებათა ამბავი უცნობი ძმისა, რომელიც თავად აღასრულებდა სათნოებებს, მაგრამ სხვებს მიაწერდა

ყოველივე ამასთან ერთად მინდა მცირედი რამ ერთი ძმის შესახებაც გაუწყოთ, რომელიც, ახალგაზრდობიდან მოყოლებული დღემდე, ჩემ გვერდითაა, და ამით დავასრულებ თხრობას.

ეს ძმა მრავალი წლის განმავლობაში კეთილად მოღვაწეობდა და ვნებებს აღვირს ასხამდა. როგორც ვიცი, იგი არც მოჭარბებულად ჭამდა და არც მომეტებულად მარხულობდა. ვფიქრობ, რომ იგი ვერცხლისმოყვარეობისა და ქედმაღლობის ვნებებისგანაც სრულიად განდგომილი იყო: ყოველთვის კმაყოფილდებოდა მცირედი და შეურაცხი სამოსით, მადლობით დაითმენდა შეურაცხმყოფელთაგან ყოველგვარ დაცინვას, ზრუნავდა მეგობრებზე და იზიარებდა მათ ჭირსა თუ ვარამს.

მრავალგზისი გამოცდილებით მოეპოვებინა ამ წმინდა მამას ეშმაკთა ძლევა იქამდე, რომ ერთხელ ბოროტმა სულმა ასეთი რამ უთხრა: ”თუ დამიჯერებ და მხოლოდ ერთხელ სცოდავ, როგორი დიდება თუ სიმდიდრე გენდომება, ყველაფერს მიიღებ”.

სხვა დროს კი გმობის ეშმაკი დაადგა ბერს თავზე და თოთხმეტი დღე-ღამის განმავლობაში ერკინებოდა. როგორც თავად მომიყვა, ღამით ფეხითაც კი ითრია და ხმამაღლა უთხრა, ნუღარ ეთაყვანებოდა ქრისტეს და ამის სანაცვლოდ აღარასოდეს გაეკარებოდა.

ბერმა კი მიუგო: ”რადგან ეგ ამბავი ასე გამწარებს, ამიერიდან გამუდმებით თაყვანს ვცემ უფალს და განვადიდებ. ყოველთვის მისი მავედრებელი ვიქნები და უფლის ერთგული მსახურებით წინ აღგიდგები. რადგან ყველა ქრისტიანის იარაღი მისი სახელია, ძალა კი მისი პატიოსანი ჯვარია, რომლის წარმოთქმაც კი გაშინებს. მისი სახელით ითრგუნება შენი ძალა და ყველა შენი ხრიკი სასაცილოდ გვეჩვენება. ამიტომ ამაოდ ნუ ცდები, არამედ შერცხვენილი მოგვშორდი და საერთოდ ნუღარ შეეხები ქრისტეს მონებს!”

ბოროტმა სულმა ვეღარ გაუძლო უფლის სახელის ხსენებას და, როგორც კვამლი, ისე გაუჩინარდა. ასეთი ბრძოლა დაითმინა ეშმაკისგან ჩემმა სულიერმა ძმამ, რის შესახებაც თავად მომიყვა.

ამ წმინდა მამას უვნებელობის ისეთი სიმაღლისათვის მიეღწია, რომ ას ექვსი ქალაქი მოიარა, უმეტეს მათგანში დიდი ხანი გაატარა, მაგრამ ქალთან არასოდეს დაცემულა. არც სიზმარში აჰყოლია ცთუნებას, გარდა სიძვის ვნებასთან ბრძოლისა. სხვა დროს ის სამჯერ ვიხილე მოშიებული და თავად ანგელოზმა მოუტანა საზრდო. ერთ დღეს ეს წმინდა მამა უდაბნოს ბოლოს იყო და თან საზრდო არ ჰქონდა. უცბად მან იოანეს მოსასხამის ქვეშ სამი პური იპოვა. მეორედ მან სამხრისას იპოვა პური, მესამედ კი პური და ღვინო.

ერთხელ საზრდოს მოკლების ჟამს ანგელოზმა წმინდა მამა ერთ კაცთან გააგზავნა და უთხრა, პური და ზეთი გამოერთმია. როცა ბერი ამ კაცთან მივიდა, მან ვინაობა გამოჰკითხა. ძმამ კი მიუგო: ”მე ის ვარ, ვისაც შენ კითხულობ”.

სახლის მეპატრონემ აუწყა, რომ ანგელოზებისგან ნაბრძანები ჰქონდა, მისთვის ოცდაათი მოდი ფქვილი და ათი საწყაო ზეთი მიეცა.

ძალიან ბედნიერი ვარ, რომ ასეთ ადამიანთან ვმეგობრობდი. ის მე სხვა გაჭირვების გამო ატირებულიც მინახავს, თავად უპოვარი ყველაფერს გლახაკებს ურიგებდა, თავად კი, საკუთარი ხორცის გარდა, აღარაფერი ებადა.

სხვა დროსაც მინახავს ჩემი მეგობარი დაცემულ ადამიანთა გამო ატირებული იქამდე, სანამ მისმა გლოვამ შედეგი არ გამოიღო და ცოდვილებს სინანული არ დაეუფლათ.

ერთხელ იმაზე მეფიცებოდა ჩემი სულიერი ძმა, თუ როგორ ევედრა არაერთხელ უფალს, მდიდრებისათვის ცოდვები შეენდო, რადგან მათ არაერთხელ განუკითხავთ იგი.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი