წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

59. ბერი დიოკლი

ღირსი დიოკლი თავდაპირველად ვაჭარი იყო, ბოლოს - თავისი საქმიანობა მიატოვა და ფილოსოფოსი გახდა. ღვთის მადლით, ის სიბრძნისმოყვარეობამ ზეცისკენ მიიზიდა. როცა ოცდარვა წელი შეუსრულდა, საერო სიბრძნეს განეშორა და საღვთო სიბრძნეს ეზიარა.

ეს წმინდა მამა ოცდათხუთმეტი წელი ერთ გამოქვაბულში დაეყუდა. მან ასეთი რამ გვითხრა: ”გონება, რომელიც საღვთო ხედვას მოშორდება, ან ეშმაკი გახდება, ან პირუტყვი”.

ჩვენ სიყვარულით გამოვკითხეთ ვითარება ამ საქმისა. მან კი მოგვიგო: ”ღვთის ხედვისაგან განშორებული კაცის გონება ორიდან ერთ-ერთ საცდურში ვარდება. მას ან გულისთქმის ეშმაკი დაეპატრონება და სიძვის ვნებაში ჩააგდებს, ან მრისხანების სული, რომელიც ადამიანს უგუნურებით ეშმაკს მიამსგავსებს”. პირველ ვნებას წმინდა მამამ პირუტყვული უწოდა, მეორეს კი ეშმაკეული.

მე მის ნათქვამს წინ აღვუდექი და ვკითხე:

- როგორ შეუძლია ადამიანს, რომ გონებით გამუდმებით ღმერთთან იყოს?

მან ასეთი რამ მიპასუხა:
- თუკი ადამიანი ფიქრითა და საქმით კეთილმსახურია და საღვთო ფიქრებით სავსე, იგი მუდამ უფალთან არის.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი