წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

58. ანტინოოს მონასტერი

თებაიდის მახლობლად, ანტინოოში, ოთხი წელი დავყავი. ამ ხნის მანძილზე გამოვიკითხე ყველა მონასტრის შესახებ იმ კაცებისაგან, რომლებიც დაახლოებით ათას ორასნი იყვნენ, ქალაქის მახლობლად ხელსაქმით ირჩენდნენ თავს და სათნო ცხოვრებას ესწრაფოდნენ. მათ შორის იყო ოთხი, რომლებიც კლდეთა შორის - გამოქვაბულებში მკვიდრობდნენ.

ერთი განდეგილთაგანი, სახელად სოლომონი, სიბრძნითა და სიმშვიდით გამოირჩეოდა. ამბობდნენ, რომ ამ წმინდა მამას გამოქვაბულში ორმოცდაათი წელი გაეტარებინა, თავს ხელსაქმით ირჩენდა და წმინდა წერილი ზეპირად დაესწავლა.

მეორე გამოქვაბულში მოღვაწეობდა დოროთე, რომელსაც სიკეთის უმაღლესი საზომისთვის მიეღწია და სათნოებით ცხოვრობდა. იგი მღვდლად აკურთხეს და გამოქვაბულში დაყუდებული ძმებისთვის უსისხლო მსხვერპლს წირავდა.

ამ ღირსეულ და უპოვარ მამას ერთხელ მელანია დიდის ასულმა (რომლის ცხოვრებაც უკვე გაუწყეთ), მელანია უმცროსმა ხუთასი ოქროს მონეტა აჩუქა, რათა სხვა ძმებს მომსახურებოდა. წმინდანმა ამ თანხიდან მხოლოდ სამი ოქროს მონეტა აიღო. დანარჩენი კი სანდო კაცს, დიოკლი განშორებულს გაუგზავნა, რადგან მიიჩნევდა, რომ ის მასზე ბრძენი იყო და შეეძლო დანარჩენი ძმებისთვის დაერიგებინა იმდენი, რამდენიც ესაჭიროებოდათ. მისთვის კი ეს სამი ოქროს მონეტაც საკმარისი იყო.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი