წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

55. ღირსი დედაკაცი ოლიმპიადა

ღირსი სილვიანას კვალს შეუდგა ნეტარი ოლიმპიადა. სულიერი ღვაწლში მისი მიმბაძველი ზეცისკენ ამყვანებელ გზაზე მოშურნეობდა და გამუდმებით საღვთოO წერილის შემეცნებას ესწრაფოდა.

ოლიმპიადა იყო პროკონსულ სელევკოსის ასული, სინამდვილეში კი - მაღალი ღმერთის შვილი, წარჩინებული ოჯახიდან, და ნათესავი ევლავი ეპარტოზყოფილისა. იგი მცირე ხნით ცოლად ჰყავდა კონსტანტინე პოვილს – ნევრიდიუსის ეპარტოზს. თუმცა, სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მისი მეუღლე არც ყოფილა, რადგან ქალწულებრივი უბიწოება დაეცვა.

ოლიმპიადა იყო უფლის რძალი, საღვთო სიტყვას მიდევნებული. იგი გამოირჩეოდა ჭეშმარიტი სიმდაბლით, ეხმარებოდა ღარიბ- ღატაკებს და ემსახურებოდა მათ. მან უხვად გასცა აურაცხელი სიმდიდრე. მისი წყალობის გარეშე არ დარჩენილა არც ერთი ქალაქი, დაბა, უდაბნო, კუნძული თუ სხვა ადგილი. მისი მონაგები ყველას ჰყოფნიდა: ეკლესიებსა თუ ლავრებს, მონასტრებსა თუ გლახაკთა და გადასახლებულთა თავშესაფრებს.

სანაქებო დედამ მთელ სოფელში დათესა მოწყალების თესლი და სიმდაბლის ისეთ მწვერვალზე ავიდა, რომელზე მაღლა ასვლაც შეუძლებელია. არავის დაეძლია ისე ქედმაღლობის ვნება, როგორც მას. შესახედად იყო უბრალო, თავისუფალი ყოველგვარი ფუჭი აღკაზმულობისგან. სხეული ჰქონდა გალეული, დადიოდა აუჩქარებლად, გული და გონება ჰქონდა მშვიდი, უყვარდა ღამისთევა და მღვიძარება, სული ჰქონდა წრფელი, სავსე უსაზღვრო სიყვარულით, მოწყალებას გასცემდა შეუსვენებლად, თავშეკავებას იჩენდა საზრდოს მიღებისას, იყო გამორჩეულად მმარხველი, გონება მუდამ მიმართული ჰქონდა ღვთისკენ. შეუძლებელია მისი ქველმოქმედების სიტყვით გამოთქმა.

წმინდა დედას მომეტებული თავმდაბლობაც ამშვენებდა.

ბოროტისაგან მოწევნილი არაერთი განსაცდელი დაითმინა წმინდანმა. მას მრავალი ცრემლი დაეღვარა გაჭირვებულებისათვის. უფლის მორჩილებას სხვებისადმი მორჩილებით ავლენდა, ემსახურებოდა ეპისკოპოსებს, პატივს სცემდა მღვდლებს, შეეწეოდა და ანუგეშებდა მონასტრებსა და საეპისკოპოსოებს, ზრუნავდა ქალწულებზე, ზრდიდა ქვრივ-ობლებს, უვლიდა მოხუცებსა და სნეულებს, იყო შეცთომილთა წინამძღვარი, გაჭირვებულთა შემწე. მან მრავალი ურწმუნო დედაკაცი დამოძღვრა და ღვთის გზაზე დააყენა, ბევრი გაათავისუფლა მონობისაგან. სამართლიანია ისიც ითქვას, რომ ეს ქალები თავიანთი ჩაცმულობით გარეგნულად უფრო წარჩინებულები ჩანდნენ, ვიდრე თავად. რადგან ისეთი ძველი და უბრალო ტანსაცმელი ემოსა, რომ ვერავინ იფიქრებდა, რომ მას არისტოკრატული წარმომავლობა ჰქონდა.

ნეტარი ოლიმპიადა იყო ყრმათა გამომზრდელი, არამიწიერი, მხურვალე მონანული. ამ დედას თვალებიდან ცრემლი წყაროსავით მოსდიოდა და გულს ცეცხლივით უდაგავდა. რაც უფრო ვუკვირდები მის ღვაწლს გონებით და ვჭვრეტ მისი სათნო ცხოვრების სულიერ ფრთოვანებას, მით უფრო ვრწმუნდები, რომ მართლაც შეუძლებელია ამის სიტყვით გადმოცემა.

ნურავინ იფიქრებს, რომ ყოველივე ეს სხვათაგან მოვისმინე, არამედ თავად ვიხილე და განვიცადე ოლიმპიადას ანგელოზებრივი ცხოვრება, რომელშიც სულიწმიდა იყო დავანებული. იგი სანდო და ერთგულ მეგობრად მიმიჩნევდა და მისი ბრძანებით არაერთხელ ამიღია საჭირო თანხა მისი განძეულობიდან.

ხორციელი საზრუნავისაგან თავისუფალი დედა ემორჩილებოდა ხელმწიფეებს და მთავრებს, თავს იმდაბლებდა ეპისკოპოსთა წინაშე, პატივს მიაგებდა მღვდლებს და სხვა ღვთისმსახურებს. მართალი სარწმუნოების მსახურმა დაითმინა არაერთი ცრუ ბრალდება. კონსტანტინეპოლელმა ღვთისმსახურებმა იგი აღმსარებლად შერაცხეს.

ოლიმპიადა უფლის სამსახურში აღესრულა და მარადიული გვირგვინით შემკული სხვა წმინდა სულებთან ერთად სასუფეველში განისვენებს.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი