წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

47. ელპიდი კაბადუკიელი

იყო ერთი კაბადოკიელი მოღვაწე, სახელად ელპიდი, რომელმაც ცხოვრების ბოლოს მღვდლობის პატივი მიიღო. თავდაპირველად ის კაბადოკიელი ქორეპისკოპოსის- ტიმოთეს მონასტერში დაემკვიდრა. ეს ეპისკოპოსი ძალიან კეთილი და წარჩინებული იყო. ელპიდი ამ მონასტრიდან ერთ გამოქვაბულში დაემკვიდრა და ისეთი მმარხველი გახდა, რომ ყველას წარემატა. აქ მან ოცდახუთი წელი დაყო და ამ ხნის მანძილზე მხოლოდ შაბათსა და კვირას იღებდა საზრდოს, ყოველ ღამე კი ფეხზე მდგარი ფსალმუნებს კითხულობდა. ამ მთაზე მოღვაწე ძმათა შორის ისე გამოირჩეოდა, როგორც ფუტკრების მეფე.

ბერები მოღვაწეობას სხვადასხვაგვარად აღასრულებდნენ, მსგავსად ფუტკრებისა, რომლებიც ნაირ-ნაირი ყვავილებიდან აგროვებენ თაფლს. მათ შორის ყველაზე წარმატებული ელპიდი კი ყოველგვარ განსაცდელს სიხარულით დაითმენდა.

ერთ ღამეს წმინდა მამა ჩვენთან ერთად გალობდა და უეცრად ფეხზე მორიელმა უკბინა. ნეტარმა ელპიდიმ ადგილიც კი არ მოიცვალა, ისეთი მოთმინებით დაითმინა მისი დაგესლვით გამოწვეული ტკივილი.

სხვა დროს ერთ ძმათაგანს ხელში ვაზის ტოტი ეჭირა, წმინდანმა გამოართვა და მთის იმ ადგილას დარგო, სადაც თავად იჯდა. ამ დროს, მართალია, რგვის დრო არ იყო, მამა ელპიდის ლოცვით ვაზმა მაინც გაიხარა, ვენახად იქცა და მთელი ეკლესია დაფარა. ამ წმინდა და ქრისტეს კეთილ მოღვაწესთან ერთად ცხოვრობდა მარადმოხსენებული ენეზი, რომლის სიტყვა და საქმე ერთი იყო. ასევე მისი ძმა ევსტათი, ძმასავით პატივცემული და ღირსეული მოღვაწე. მათმა წინამძღვარმა ელპიდიმ უვნებელობისა და ხორცის განლევის ისეთ სიმაღლეს მიაღწია, რომ მზის ამოსვლისას ნათლად მოუჩანდა ძვლები. სხვა საკვირველ ამბებსაც ჰყვებოდნენ მისი მოღვაწეობის მოსწრაფე მოწაფეები.

ეს წმინდა მამა ოცდახუთი წლის განმავლობაში მზერას არასდროს აპყრობდა დასავლეთისკენ, თუმცა მისი გამოქვაბულის კარი დასავლეთით, ფრიად შემაღლებულ ადგილას იყო. იგი არც შუადღისას, დასავლეთიდან მის გამოქვაბულში შემოსულ მზის სხივს უყურებდა, არც ვარსკვლავების ამოსვლას ცაზე. ასე, ოცდახუთი წლის განმავლობაში, ისეთი მოთმინებით იღვაწა, რომ გამოქვაბულში შესვლის დღიდან იქიდან აღარ გამოსულა და იქვე დაიკრძალა. ასეთია ამბავი საღვთო მადლით მოსილი, უძლეველი და გვირგვინოსანი მოღვაწის – ელპიდისა, რომელიც, წმინდანების მსგავსად, ახლა სამოთხეში მკვიდრობს.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი