გარკვეული ხნის შემდეგ წმიდა პავლემ ბარნაბას შესთავაზა, კვლავ მოენახულებინათ ის ქალაქები კვიპროსსა და მცირე აზიაში, სადაც ქრისტიანული თემები დააფუძნეს. „შემდგომად დღეთა რაოდენთამე ჰრქუა პავლე ბარნაბას: ,,მივიქცეთ და მოვიხილნეთ ძმანი ჩუენნი ყოველთა ქალაქთა, რომელთა შინა ვქადაგეთ სიტყუაი იგი უფლისაი, ვითარ-ძი არიან“ (15.36). პავლე მოციქულს მხედველობაში აქვს პირველი სამოციქულო მოგზაურობა, რომელიც მან ბარნაბასთან ერთად განახორციელა.

„ბარნაბას უნდა, რაითამცა იოვანე თანა-წარიყვანა, რომელსა ერქუა მარკოზ, ხოლო პავლე ჰლოცვიდა, რაითა რომელი-იგი განეყენა მათ პანფილიაით და არა შეუდგა მათ საქმესა მას, არა თანაწარყვანებად იგი“ (15.37-38). თავდაპირველი გეგმა შეიცვალა, ბარნაბას სურდა თანამგზავრად იოვანე-მარკოზი წაეყვანათ, პავლე კი ამას შეეწინააღმდეგა.

მარკოზს ქრისტე არ უარუყვია, ის ახალგაზრდა იყო და თავს ვერ იდო ასეთი დიდი მსახურება. პავლემ იოვანე-მარკოზი არ წაიყვანა, ეს თვით იოვანესთვის იყო სასარგებლო, როგორც ბარნაბას, ასევე პავლეს დამოკიდებულება მის მიმართ. ბარნაბა იყო უფრო მშვიდი, პავლე კი - აქტიური, მკვირცხლი, თუმცა ორივე ერთი საღვთო სულით აღსავსე. ბარნაბა მოსეს ჰგავს, ხოლო პავლე - ელიას.

„იყო უკუე მკსინვარებაჲ მათ შორის, ვიდრე განშორებადმდე მათა ურთიერთას. ბარნაბა თანაწარიყვანა მარკოზ და განვიდა ნავითა კვიპრედ“ (15.39). პავლემ ამხილა იოვანე-მარკოზი ამგვარი მცირედმორწმუნეობის გამო, ბარნაბამ კი ნუგეში - სცა, რომ პავლესგან მხილებული სასოწარკვეთილებაში არ ჩავარდნილიყო.

„პავლე გამოირჩია შილა და განვიდა და მიეცა მადლითა ღმრთისაითა ძმათაგან და მიმოვიდოდა ასურეთსა და კილიკიასა და განამტკიცებდა ეკლესიათა“ (15.40-41). მოციქულთა ერთმანეთისაგან განყოფაც საღვთო განგებულებით ხდება, რომ სხვადასხვა ადგილებზე წასვლით უფრო მეტი ადამიანი მოექციათ, რადგან თითოეულს ცალ-ცალკე შეეძლო მასწავლებლობა და წინამძღვრობა. „უთანხმოებამ, რომელსაც ამ დროს ჰქონდა ადგილი, მიზანს მიაღწია, სარგებლობა მოიტანა, რადგან პავლეს სიმკაცრემ შეაშინა იოავანე-მარკოზი, ბარნაბას სიკეთემ კი შედეგად ის გამოიღო, რომ იგი იქ არ დარჩენილა“, - ამბობს წმიდა იოანე ოქროპირი.

P.S. „საქმე მოციქულთას“ მე-15 თავის ბოლოს და მე-16 თავის დასაწყისში ნახსენებია რამდენიმე გეოგრაფიული ოლქის დასახელება.

მცირე აზია ამ დროისთვის რომის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა და იყოფოდა 15 დიოცეზად ანუ დასახლებულ ადგილად, ესენია:

1. ბითვინია - მთავარი ქალაქებით: ნიკეა, ქალკედონი და ნიკომიდია.

2. პონტო - ამასია.

3. პაფლაგონია - სინოპე.

4. მცირე აზიის დასავლეთ პროვინცია იწოდებოდა ასიად, რომელიც მოიცავდა სამ პროვინციას: მისია, ლიდია და კარია.

5. მისიის მთავარი ქალაქია ტროა და პერგამო.

6. ლიდიის - თიატერია.

7. კარიის -კნიდი.

8. იონია - სმირნა, ეფესო და მილეტი.

9. ლიკაონია - იკონია, ლუსტრა და დერბე.

10. პამფილია - ატალია და პერგე.

11. პისიდია - ანტიოქია.

12. კილიკია - ტარსუსი (ტარსა).

13. კაბადოკია - კესარია.

14. ფრიგია - კოლასე, ლაოდიკია და იეროპოლი.

15. გალატეა - ანტირია.

წინა - სარჩევი - შემდეგი