აარა გარე მიიქციო გული შენი, არცაღა კრულ-ჰყო კელი შენი ძმისა მის შენისა ნაკლულევანისა (7). ამ სიტყვებში იმათ, ვინც ირწმუნა, მიენდო სამქადაგებლო სიტყვას, ებრძანათ, რომ ქედი არ აღიმაღლონ უმეცრებისა და უბრალო ხალხის წინაშე და, პირიქით, სიმდაბლით ასწავლონ ყველას იმის შესაბამისად, ვისაც რამდენი სჭირდება და გადასცენ მიღებული სწავლების სიტყვა.

არცაღა კრულ-ჰყო ხელი შენი ძმისა მის შენისა ნაკლულევანისა, თუ მდიდარი ხარ, გაიღე მოწყალება; თუ ჯანმრთელი - ემსახურე; თუ მართალი - მოითმინე; თუ ძლიერი ხარ, იტვირთე უძლურთა სისუსტე.

წინა - სარჩევი - შემდეგი