თავი 12
|
ესე თუე არს თქუენდა დასაბამად თუეთა (1) (2) ათსა ამის თვისასა მოიბინ კაცად-კაცადმან კრავი სახლად-სახლად. (6) და იყოს თქუენდა დამარხულ ვიდრე მეათოთხმეტ დღედმდე თუესა ამას და დაკალნ იგი ყოველმან სიმრავლემან კრებულისა ძეთა ისრაელისათამან მიმწუხრი. (7) და მოიღოს სისხლისა მისისაგანი და სცხოს ორთავე წყირთლთა და ზღურბლსა კარისასა სახლსა შინა, რომელსა-იგი ჭამდენ მუნ. კრავი ჩვენს უფალს გამოხატავს, რომელიც ნისანის მეათე დღეს ქალწულის წიაღში შთავიდა. სწორედ იმიტომ უთხრა ანგელოზმა ყოვლადწმიდა ქალწულს: ესე მეექუსე თუე არს მისი, რომელსა-იგი ერქუა ბერწ (ლუკა 1, 36), ზაქარიამ იოანეს შობასთან დაკავშირებული კეთილუწყება მეშვიდე თვის მეათე დღეს მიიღო, ხოლო ექვსი თვის შემდეგ ანგელოზმა მარიამს პირველი თვის მეათე დღეს ახარა. ამგვარად, მეათე დღეს კრავი დაამწყვდიეს, ხოლო უფალი ჩაისახა. მეთოთხმეტე დღეს კრავი დაიკლა, როგორც ჯვარზე გაკრული უფლის წინასახე, ხოლო მწარე ბალახთან ერთად ხმიადების ჭამა გამოხატავს უფლის ახალ საიდუმლოს, რომელსაც სიმწრითა და მწუხარებით იღებენ მისი თანაზიარნი. (11) წელნი თქუენნი მორტყმულ იყვნენ და ხამლნი თქუენნი ფერთა თქუენთა. ეს გამოხატავს მოწაფეთა ახალ კრებულს, რომელიც მზად არის, წავიდეს და სახარება იქადაგოს. კუერთხი ხელთა თქუენთა. ეს არის ჯვრები მოციქულთა მხრებზე და ჭამეთ იგი სწრაფით (სათარგმნ წყაროში: ფეხზე დგომით - стоя на ногах ваших), რადგან შეუფერებელია ცოცხალი სხეულის მიღება მჯდომარე მდგომარეობაში. (45) მწირმან … არა ჭამოს მისგანი. რადგან მოუნათლავი (ქრისტეს) სხეულს არ ეზიარება. (10) ძუალი არა შეჰმუსროთ. მართალია, უფლის ხელ-ფეხი სამსჭვალებით იყო განმსჭვალული, ფერდიც – ისრით განგმირული, მაგრამ მისი ძვალი არ შემუსრულა. |