თავი 10
|
ეტყოდა უფალი მოსეს და ჰრქუა: მივედ შენ ფარაოისა (1) და ნუ შეგეშინდება მისი სიამაყის. ხოლო მე განვაფიცხო გული ფარაოისი. ხელში ჩაგიგდებ მას, რათა გამოვიკვლიო მისი სინანული არა იმიტომ, რომ ჩემთვის უცნობია მისი სიცრუე (რადგან წინასწარ გითხარით, რომ ფარაონი არ მოგისმენთ), არამედ იმიტომ, რომ მასზე აღსრულდეს ის სასწაულები, რომელთა შესახებაც თქვენი შთამომავლები ისაუბრებენ. და უთხრა მოსემ ფარაონს: (4) უკუეთუ არა ინებო გამოვლინებად ერისა ჩემისა, აჰა ესერა, მე მოვავლინო ხვალე, ამასავე ჟამსა ოდენ, მკალი დიდძალი ფრიად ყოველთა საზღვართა შენთა. (5) და შეჭამოს ყოველი ნეშტი ქუეყანისაი, – რაც სეტყვას გადაურჩა. (7) ჰრქუეს მსახურთა ფარაოისთა ფარაოს: ვიდრემდე იყოს ესე ჩუენ ზედა ტანჯვაი? განუტევენ კაცნი ესე, რათა ჰმსახურონ უფალსა ღმერთსა მათსა. ანუ არა უწყი, რამეთუ წარწყმდა ეგვიპტე? მაშინ დაუძახა ფარაონმა მოსეს და უთხრა: (8) განვედით, მაგრამ თუ თქვენს ქონებას წაიღებთ თან, მაშინ ვშიშობ, რომ რომელიმე მეფე ბოროტებას შეგყრით. რა უნდა ვუპასუხოთ ამაზე? - შენ რომ ამ ხალხს ბოროტებისგან იცავდე, მაშინ არ დასჯიდი მას შენს საკუთარ მიწაზე; შენ რომ მას სიყვარულით აკავებდე, არ დაუმძიმებდი მდგომარეობას გაუსაძლისი უღლით, როცა აკრძალე მშრომელებისთვის ბზის მიცემა. რა თქმა უნდა, ერს, რომელსაც სასწაულთმოქმედი ღმერთი იცავს, არ ეშინია ადამიანთან ბრძოლისა. მოუღერა კვერთხი მოსემ ეგვიპტის ქვეყანას და შეესია კალია მთელ ეგვიპტეს, მთლიანად გადაჭამა ბალახი და ხის ყველა ნაყოფი, რაც სეტყვას გადაურჩა. სასწრაფოდ მოუხმო ფარაონმა მოსესა და აარონს და უთხრა: (16) ვცოდე წინაშე უფლისა ღმრთისა თქუენისა და თქუენდა მიმართ. (17) აწ ესე ხოლო ცოდვაი თავს-იდევით და ილოცეთ ჩემთვის უფლისა მიმართ ღმრთისა თქუენისა და აღიღეთ ჩემგან სიკუდილი ესე. ფარაონი რომ გასასტიკებული ყოფილიყო, ამ სიტყვებს არ იტყოდა, რადგან ფიცხელი გულისთვის უცხოა სინანული. ხოლო თუ დამთრგუნველი ითხოვს, გამომხსნელი კი ჯიუტობს, ეს ნიშნავს, რომ ის თავისუფალია: ერთიც და მეორეც მოწმობს, ის საკუთარ თავზე ბატონობს. |