ღირსი ნიფონტ ათონელი ხუცესის შვილი იყო და ბავშვობიდანვე ქრისტიანულად იზრდებოდა. ბერად აღკვეცის შემდეგ წმიდანს მღვდელ-მონაზვნადაც დაასხეს ხელი, მაგრამ სრული მდუმარებისა და მეუდაბნოობის ღვაწლის წყურვილმა ათონის წმიდა მთაზე მიიყვანა, სადაც მრავალი წლის მანძილზე მოსაგრეობდა ღირს მაქსიმე კავსოკალივიტთან (ხსენება 13 იანვარს) ერთად. ეს ორი დიდი ათონელი მამა ერთმანეთს ეხმარებოდნენ სულიერ ღვაწლში და ერთად განაგრძობდნენ ღვთის მსახურებას.

მისი ასკეტიზმი განსაკუთრებით მკაცრი იყო: იგი არ ჭამდა პურს, არამედ იკვებებოდა ბალახებითა და ფესვებით. სხვა წყაროებით, მას ჰქონდა მცირეოდენი მშრალი პური, რომელსაც კვირაში ერთხელ მიირთმევდა.

წმიდა ნიფონტს ჩვევად ჰქონდა ფსალმუნების ზეპირად კითხვა ცალ ფეხზე მდგომს, რათა მისი გონება არსად გაქცეულიყო და სრულად ლოცვაში ყოფილიყო.

ღვთის განსაკუთრებული მადლით, წმიდა ნიფონტს ბოძებული ჰქონდა სასწაულთქმედებისა და განჭვრეტის (წინასწარმეტყველების) ნიჭი.

მისი სასწაულები მოიცავდა:

სნეულთა კურნებას: იგი ლოცვითა და ზეთის ცხებით კურნავდა ავადმყოფებს.

გულთამხილაობას: წმიდა ნიფონტს შეეძლო ადამიანთა გულების ფარული აზრები და განზრახვები დაენახა.

წინასწარმეტყველებას: იგი ნათლად ხედავდა წარსულსა და მომავალ მოვლენებს.

ბევრი ბერი მოდიოდა წმიდა ნიფონტთან სულიერი რჩევის საკითხავად, და იგი მათ სულიერ მდგომარეობას ზუსტად უხსნიდა, რათა მათი სულიერი ზრდა განემტკიცებინა.

წმიდა ნიფონტმა წინასწარ იცოდა თავისი გარდაცვალების დრო. იგი წინასწარმეტყველურად ამბობდა: „ნუ იტირებთ, არამედ იხარეთ, რადგან ღვთის წინაშე თქვენი სავედრებელი ვიქნები".

ღირსი ნიფონტი 96 წლის ასაკში გარდაიცვალა 1411 წლის 14 ივნისს, პეტრე-პავლობის მარხვის დროს. სიკვდილის წინ მან თქვა: „დროა წავიდე" და მშვიდობით მიაბარა სული უფალს.

წმიდა ნიფონტ ათონელი არის ისიქაზმის (გულისსიწყნარისა და უწყვეტი ლოცვის) დიდი ტრადიციის წარმომადგენელი. მისი ცხოვრება გვიჩვენებს, თუ როგორ შეიძლება ადამიანმა მიაღწიოს სულიერ სრულყოფილებას მდუმარების, ლოცვისა და ღვთის მადლის მეშვეობით.

მისი მაგალითი ასწავლის:

მდუმარების ძალას: გარე სამყაროსგან განშორებით ადამიანს უკეთ ესმის ღვთის ხმა.

ასკეტიზმის მნიშვნელობას: ხორციელი საჭიროებების შეზღუდვა სულის თავისუფლებას იწვევს.

სიყვარულის ნიჭს: სხვების სულიერი საჭიროებების განჭვრეტა და დახმარება.

„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.

მოუსმინე: