წმიდა პალადი ჰელენოპოლელი

ლავსაიკონი

30. ქალწული პიამუნი

ერთ დაბაში იყო ერთი ქალწული, სახელად პიამუნი. იგი დედასთან ერთად ცხოვრობდა და საზრდოს მხოლოდ დღეში ერთხელ, მზის ჩასვლის დროს იღებდა, დანარჩენ დროს კი სელს რთავდა. უფალმა მას წინასწარმეტყველების ნიჭი მიმადლა.

ერთხელ ასეთი რამ მოხდა: მდინარე ნილოსის ადიდებისას ეგვიპტელები ერთმანეთს შეებრძოლნენ, რათა მინდვრების მოსარწყავად რაც შეიძლება მეტი წყალი წაეღოთ. მათ შორის ბრძოლა ისე გამძაფრდა, რომ საქმე კაცის კვლამდე მივიდა.

ერთ დღეს ყველაზე ძლიერი და დიდი დაბის მოსახლეობა იმ დაბაზე თავდასასხმელად გამოემართა, რომელშიც ქალწული პიამუნი ცხოვრობდა. თავდამსხმელები ლახვრებითა და კვერთხებით იყვნენ შეიარაღებულნი და დაბის დარბევას აპირებდნენ. იმ ღამეს ქალწულს უფლის ანგელოზი გამოეცხადა და მოსალოდნელი საფრთხის შესახებ აუწყა. პიამუნმა ეს ამბავი სოფლის უხუცესებს აცნობა და ურჩია, მომხდურებთან მისულიყვნენ და ეთხოვათ, რომ მათი სოფელი არ დაერბიათ, თორემ ყველა დაიხოცებოდა.

როცა უხუცესებმა ეს მოისმინეს, ძალიან შეშინდნენ, ქალწულს ფეხებში ჩაუცვივდნენ და უთხრეს: ”ჩვენ მათთან შეხვედრას ვერ გავბედავთ, რადგან ვიცით, რომ მრავალრიცხოვანნი და თან შეუგნებლები არიან. გევედრებით, რომ თავად წახვიდე, დაამშვიდო ისინი და უკან დაბრუნება სთხოვო”’.

უფლის წმინდა სარძლომ არ ისურვა თავდამსხმელებთან შეხვედრა, თავის სენაკში ჩაიკეტა, მუხლმოდრეკილმა უფლის წინაშე ილოცა და თანასოფლელები მას შეავედრა: ”უფალო, რომელიც მთელ ქვეყნიერებას სამართლიანად განსჯი, რომელსაც უსამართლობა არ გესათნოება, შეისმინე ჩემი ვედრება, აჩვენე შენი ძალმოსილება და მომხდურები უძვრელი სვეტებივით ერთ ადგილას გააჩერე”.

როცა წმინდა პიამუნმა ლოცვა დაასრულა, ასეთი რამ მოხდა: მეორე დღეს თავდამსხმელები სვეტებივით გაშეშდნენ და წინ ნაბიჯიც ვერ გადადგეს. გამოცხადებით უფალმა მათაც აუწყა, რომ ეს ყველაფერი პიამუნის თხოვნისამებრ შეემთხვათ.

მომხდურებმა დაბის მცხოვრებთ უთხრეს: ”მადლობა შესწირეთ უფალს და მართალი პიამუნის წმინდა ლოცვას, რომელმაც ჩვენ დაგვაყენა და თქვენ კი ბოროტებისგან გიხსნათ”.

წინა თავი სარჩევი შემდეგი თავი