წმიდა მოციქული არისტობულე, ბრიტანეთის ეპისკოპოსი, სამოცდაათთაგანი იყო და არის ქრისტიანობის ერთ-ერთი ადრეული მქადაგებელი დასავლეთ ევროპაში. იგი თავის ძმასთან, წმიდა მოციქულ ბარნაბასთან ერთად წმიდა პავლე მოციქულს მოხსენიებული ჰყავს რომაელთა მიმართ ეპისტოლეში (თავი 16, მუხლი 10). მოციქულმა პავლემ არისტობულეს ეპისკოპოსად დაასხა ხელი და ბრიტანეთში გაგზავნა.

ის ქადაგებდა სახარებას შორეულ დასავლეთში, განსაკუთრებით იმ მიწებზე, რომლებიც იმ დროს რომის იმპერიის საზღვარზე ან მის გარეთაც კი იყო.

მისი მოღვაწეობა მოიცავდა:

წარმართთა მოქცევას ქრისტეს სარწმუნოებაზე;

ეკლესიების დაარსებას;

ადგილობრივი საზოგადოების ქრისტიანულ განათლებას;

არისტობულეს ქადაგება უკიდურესად რთულ პირობებში მიმდინარეობდა:

უცხო კულტურა და მკაცრი გარემო;

წარმართული რწმენის ძლიერი გავლენა;

დევნა და წინააღმდეგობა;

მიუხედავად ამისა, იგი შეუპოვრად განაგრძობდა მოციქულებრივ მსახურებას.

ეკლესიის გადმოცემით:

ზოგი წყაროს მიხედვით — იგი მშვიდობით გარდაიცვალა;

სხვათა მიხედვით — მოწამებრივად აღესრულა;

ორივე შემთხვევაში, მისი ცხოვრება მიჩნეულია სრულად თავდადებულად ქრისტეს მსახურებისთვის.

წმიდა არისტობულეს ღვაწლი გვასწავლის:

სახარების უნივერსალურობას — ქრისტეს სწავლება ყველა ერს ეკუთვნის;

მისიონერულ სიმამაცეს — სარწმუნოება უნდა იქადაგებოდეს ნებისმიერ გარემოში;

მოციქულებრივ ერთგულებას — ბოლომდე მსახურება, მიუხედავად სირთულეებისა.

„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.

მოუსმინე: