წმიდა მოწამე ეპიმახო ცხოვრობდა მესამე საუკუნეში, იმ დროს, როცა რომის იმპერიაში ქრისტიანთა დევნა მძვინვარებდა, განსაკუთრებით იმპერატორ დეკიუსის დროს. ეს პერიოდი გამოირჩეოდა იმით, რომ ქრისტიანებს აიძულებდნენ კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვას, ხოლო უარის შემთხვევაში სასტიკად სჯიდნენ.
ეპიმახო წარმოშობით ეგვიპტიდან იყო და ქრისტიანული სარწმუნოების ერთგული აღმსარებელი. იგი გამოირჩეოდა მკაცრი ასკეტური ცხოვრებით, სიმდაბლითა და სიმტკიცით რწმენაში. როცა დევნა გაძლიერდა, მან არ დამალა თავისი სარწმუნოება, არამედ საჯაროდ აღიარა ქრისტე.
ის დიდხანს ცხოვრობდა დაყუდებულად პილუსიის მთაზე. გადმოცემის მიხედვით, ალექსანდრიაში ქრისტიანთა დევნის დროს (დაახლოებით ორას ორმოცდაათ წელს) წმიდა ეპიმახო ქალაქში ჩავიდა, მივიდა წარმართულ ტაძარში, სადაც კერპთაყვანისცემა მიმდინარეობდა, და წარმართული კერპები დაამსხვრია, როგორც უსულო და უძლური, რითაც დიდი მღელვარება გამოიწვია წარმართებში. მან უშიშრად იქადაგა ქრისტეს სწავლება.
ამის გამო იგი შეიპყრეს და წარუდგინეს სამსჯავროს. მსაჯულები ცდილობდნენ დაეყოლიებინათ, რომ უარი ეთქვა ქრისტეზე და მსხვერპლი შეეწირა კერპებისთვის, მაგრამ წმიდა ეპიმახო მტკიცედ იდგა და განაცხადა, რომ მხოლოდ ჭეშმარიტ ღმერთს — ქრისტეს სცემდა თაყვანს.
ამის შემდეგ იგი სასტიკად აწამეს: სცემდნენ და ამცირებდნენ, სხეული დაუგლიჯეს, სხვადასხვა ტანჯვა დაატეხეს, რათა დაემორჩილებინათ, მაგრამ წმიდა ეპიმახო შეურყევლად ითმენდა ტანჯვას და ღმერთს ადიდებდა. მისი მარტვილობის მოწმეებს შორის იდგა ქალი, რომელსაც თვალი სტკიოდა. მოწამის წმიდა სისხლმა იგი განკურნა.
საბოლოოდ, რადგან ვერ შეძლეს მისი რწმენის შერყევა, მას სიკვდილი მიუსაჯეს. წმიდანმა მოწამებრივად აღასრულა სიცოცხლე, რითაც ქრისტეს ერთგულების მაგალითი დაუტოვა ეკლესიას.
რა სულიერი მნიშვნელობა აქვს წმიდა ეპიმახოს ცხოვრებას და რას გვასწავლის?
სიმტკიცეს სარწმუნოებაში ნებისმიერ ვითარებაში;
სიმამაცეს ჭეშმარიტების საჯაროდ აღიარებაში;
მზადყოფნას მსხვერპლისთვის ქრისტეს სიყვარულის გამო.
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.
მთავარი
ლოცვანი
ფსალმუნნი
ახალი აღთქმა
ძველი აღთქმა
დაუჯდომლები
პარაკლისები
განმარტებები
სხვადასხვა თემები
წიგნის შესახებ
