ტროპარი, ხმა 4: წმიდა ნინოს ღვაწლის თანამდგომნო, ქალწულნო ღვთისმოყვარენო სალომე და პეროჟავრა, ლოცვითა და სიწმინდით განამტკიცეთ ქართლის ეკლესია. ამისთვისცა, წმიდანნო დედანო, ევედრეთ ქრისტესა ღმერთსა, შეწყალებად სულთა ჩვენთა.

კონდაკი, ხმა 4: ქალწულებრივი ღვაწლით და სიჩუმის სიყვარულით ქრისტეს მიჰბაძეთ, სალომე და პეროჟავრა; წმიდა ნინოსთან ერთად სარწმუნოება დათესეთ და ნაყოფი საუკუნო გამოიღეთ. ამიტომაც დღეს პატივით გიგალობთ და გევედრებით: ევედრეთ ქრისტესა ღმერთსა, რათა მოგვანიჭოს დიდი წყალობა.

წმიდა სალომე უჯარმელი და პეროჟავრა სივნიელი ქართველთა განმანათლებლის, წმიდა ნინოს უახლოესი თანაშემწენი იყვნენ. მათ წმიდა ნინოსთან ერთად უამრავი ჭირი და განსაცდელი გადაიტანეს ქრისტეს სარწმუნოების გასავრცელებლად.

ისინი წარმოშობით კეთილშობილნი იყვნენ და ახალგაზრდობიდანვე გამოირჩეოდნენ სარწმუნოებისადმი სიყვარულით, სიმდაბლითა და სულიერი სიბრძნით.

როცა წმიდა ნინო საქართველოში მოვიდა და ქრისტეს სარწმუნოება იქადაგა, სალომე და პეროჟავრა მის მიერ მოექცნენ და მთელი გულით მიემხრნენ უფალს. მათ უარი თქვეს ამქვეყნიურ დიდებასა და ქორწინებაზე და წმიდა ნინოსთან ერთად იტვირთეს მძიმე სამოციქულო ღვაწლი — ქადაგება, ლოცვა და ხალხის მსახურება.

ქართველთა მოქცევის შემდეგ წმიდა ნინოსთან ერთად მრავალ ადგილას იმყოფებოდნენ, ემსახურებოდნენ ახლადმოქცეულ მორწმუნეებს, ასწავლიდნენ ქრისტიანულ წეს-ჩვეულებებს და განამტკიცებდნენ ეკლესიას.

სალომე უჯარმელი მირიან მეფის ვაჟის, რევის ცოლი იყო. პეროჟავრაც ქართლის ერისთავის მეუღლე გახლდათ. მათ დედოფლის პატივთან ერთად „ტყვე ქალის“ - წმიდა ნინოს მსახურებაც იტვირთეს და მუდამ იწვრთნებოდნენ წმიდა ნინოსაგან ლოცვით, მარხვითა და სხვა კეთილი საქმეებით.

ქართლის მოქცევის შემდეგ, წმიდა ნინოს შთაგონებითა და წმიდა მეფე მირიანის ბრძანებით, წმიდა სალომემ უჯარმაში პატიოსანი ჯვარი აღმართა.

ღვთის განგებით, წმიდა ნინო დაბა ბოდინში (ბოდბე) დასნეულდა. ავადმყოფთან სასწრაფოდ შეიკრიბნენ მისი სიწმიდის თაყვანისმცმემლები, რომელთა შორისაც იყვნენ სალომე უჯარმელი და პეროჟავრა სივნიელიც. დედოფლებს „გამოსდიოდეს ნაკადულნი ცრემლთანი თუალთაგან მათთა განშორებისათვის მოძღვრისა მოღუაწისა და სნეულთა მკურნალისა“. მათ სასიკვდილო სარეცელს მიჯაჭვულ წმიდანს ჰკითხეს: „ვინაი ანუ ვითარ მოშუერ შენ ქუეყანასა ჩუენსა, მაუწყე ჩუენ საქმე შენი! რაისა იტყვი ტყვეობასა, ტყვეთა მხსნელო სანატრელო?“

წმიდა სალომე უჯარმელმა და პეროჟავრა სივნიელმა ჩაწერეს ქართველთა განმანათლებლის წმიდა მოციქულთასწორი ნინოს ცხოვრება. წმიდა ნინოს მიცვალების შემდეგ სალომე და პეროჟავრა განეშორნენ ერთმანეთს და ასკეტური ცხოვრება აირჩიეს.

წმიდა სალომე დამკვიდრდა უჯარმაში, სადაც სიჩუმესა და მკაცრ მოღვაწეობაში ატარებდა ცხოვრებას, ლოცვითა და მარხვით განიწმენდდა სულსა და ხორცს.

წმიდა პეროჟავრა სივნიაში განმარტოვდა და იქ, სრულ სიწყნარეში, განუწყვეტელ ლოცვასა და ღვაწლში ემსახურებოდა ღმერთს.

ორივე წმიდანი მშვიდობით მიიცვალა მეოთხე საუკუნეში. ეკლესიამ ისინი შერაცხა წმიდანებად, როგორც აღმსარებელნი, წმიდა ნინოს ღვაწლის თანაზიარნი და საქართველოს განმანათლებლობის მტკიცე საყრდენნი.

„ქართველ წმიდანთა ცხოვრებანი“, თბილისი, 2004 წ.

მოუსმინე: