ტროპარი, ხმა 4: მოწამებრივ ღვაწლში გაბრწყინებულნო, ერმილე და სტრატონიკე, სარწმუნოებით შეუდრეკელნო, ტანჯვითა და სიკვდილით ჭეშმარიტება დაამოწმეთ; ქრისტემან გვირგვინი უხრწნელი მოგმადლათ, და ჩვენთვის, თქვენს მოყვარულთათვის, ევედრეთ უფალსა, რათა გვიბოძოს სულიერი სიმტკიცე და დიდი წყალობა.

კონდაკი, ხმა 3: სიყვარულით შეერთებულნო წმიდანნო, ერთად დადგით სარბიელი მოწამებისა და ერთად მიიღეთ დიდება ზეცათა შინა; ერმილე და სტრატონიკე, ქრისტესთვის დათმენილმა ტანჯვამ ერთგულების მაგალითად გამოგაჩინათ, ამისთვისცა ევედრეთ უფალსა, რათა იხსნას ჩვენი სულები.

წმიდა მოწამენი ერმილე და სტრატონიკე სლავები იყვნენ. ისინი ქალაქ სინღიდოში (ბელგრადში) ცხოვრობდნენ ქრისტიანთა მდევნელი იმპერატორის, ლიკინიუსის (307-324) დროს და ერთმანეთთან, ღვთის სიყვარულის გარდა, გულწრფელი მეგობრობაც აკავშირებდათ. ერმილე დიაკვნად მსახურობდა. ლიკინიუსის ბრძანებით, იგი შეიპყრეს და დიდხანს საშინლად აწამებდნენ, მაგრამ ვერ გატეხეს. წმიდა სტრატონიკემ – ციხის ზედამხედველმა და ფარულმა ქრისტიანმა, მეგობრის ტანჯვის ყურებას ვერ გაუძლო, ცრემლები წასკდა და თავი გასცა. ამის შემდეგ მანაც ერმილეს ხვედრი გაიზიარა. ნაწამები წმიდანები ზღვაში მოისროლეს. სამი დღის შემდეგ ქრისტიანებმა იპოვეს მდინარის ნაპირზე გამორიყული მარტვილთა ცხედრები და პატივით დაკრძალეს სინღიდონის მახლობლად. არსებობს ცნობა, რომ XII-XIII საუკუნეების მიჯნაზე მათი უხრწნელი თავები ინახებოდა კონსტანტინეპოლში, წმიდა სოფიას ტაძარში.

„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.

მოუსმინე: