ტროპარი, ხმა 4: სიყრმიდანვე შეიყვარე ქრისტე და ამქვეყნიური დიდება უარყავი, ღირსო ევპრაქსია, ტაბენისის უდაბნო ლოცვით განანათლე და სიმდაბლით სიწმიდეს მიაღწიე. ქალწულებრივი ღვაწლით შეიმკე სული; ევედრე ქრისტესა ღმერთსა, რათა შეიწყალნეს სულნი ჩვენნი.

კონდაკი, ხმა 3: სიმდაბლითა და მორჩილებით მონაზვნური გზა სრულყავი, ღირსო ევპრაქსია, და მიწიერი სიმდიდრე ზეციურს შეწირე. ტაბენისის სავანეში ქალწულთა სამკაულად გამოჩნდი; ამისთვისცა გიღაღადებთ შენ: გიხაროდენ, სიწმიდის ნათელო ჭურჭელო.

ღირსი ევპრაქსია ცხოვრობდა მეოთხე საუკუნეში და ეკუთვნის ეგვიპტის უდაბნოს დიდ მონაზვნურ ტრადიციას. იგი დაიბადა კეთილშობილ და შეძლებულ ქრისტიანულ ოჯახში. მცირე ასაკში მამა გარდაეცვალა, ხოლო დედასთან ერთად იერუსალიმში ჩავიდა, სადაც წმიდა ადგილთა თაყვანისცემამ მისი გული სრულად ღმერთისკენ მიაქცია.

ღირსი ევპრაქსია ტაბენისელი, წმიდა ქალწულ ევპრაქსიას დედა იყო, რომლის ხსენებაც არის ოცდახუთ დეკემბერს. მისი მეუღლე, კეთილმსახური სენატორი ანტიგონესი, იმპერატორ თეოდოსი დიდს ენათესავებოდა. დაქვრივების შემდეგ ახალგაზრდა ასაკში ღირსმა ევპრაქსიამ უარყო ამქვეყნიური ქორწინება და სიმდიდრე და გადაწყვიტა, მთელი ცხოვრება ქრისტესთვის შეეწირა. მან დედასთან ერთად მიაშურა ეგვიპტეს. მან ბევრი მონასტერი მოიარა და უხვი შეწირულობები გაიღო, ბოლოს კი ტაბენისის სავანეშიც ჩავიდა, რომელიც ცნობილი იყო მკაცრი ასკეტური წესებითა და სულიერი ღვაწლით. მონაზვნების სიწმიდით მოხიბლული ევპრაქსია ხშირად აკითხავდა ამ სავანეს თავის მცირეწლოვან ასულთან ერთად. მშობლების ქველმოქმედებისა და სიწმიდის გამო განსაკუთრებული მადლი გადმოვიდა ბავშვზე და მონაზვნობის სურვილი გამოთქვა, რამაც დედა ძალიან გაახარა. მონასტრის იღუმენიამ თეოდულამ პატარა ევპრაქსია მონასტერში დატოვა.

ტაბენისის მონასტერში ღირსი ევპრაქსია გამოირჩეოდა:

ღრმა მორჩილებითა და სიმდაბლით;

მკაცრი მარხვითა და შრომისმოყვარეობით;

განუწყვეტელი ლოცვითა და ფსალმუნთგალობით;

საკუთარი ნების სრულად უარყოფით.

იგი არ ერიდებოდა ყველაზე მძიმე და დამამცირებელ საქმეებს, ყველაფერს იღებდა მადლიერებით და არასოდეს ამაღლებდა თავს სხვებზე. მისი ასკეტური ღვაწლი თანდათან აღემატებოდა მის ასაკს და გამოცდილებას, რამაც მონასტერში ყველას პატივისცემა დაიმსახურა.

ღვთის მადლით ღირსი ევპრაქსია სულიერ სიმწიფეს ადრეულ ასაკშივე მიაღწია. იგი იქცა სიმდაბლისა და წმიდა ქალწულების მაგალითად. მძიმე ღვაწლმა და მკაცრმა ცხოვრებამ მისი სხეული დასუსტა, თუმცა სული განაძლიერა.

განჭვრეტის ნიჭის მქონე დედა თეოდულამ მას წინასწარ ამცნო აღსასრულის მოახლოება. ღირსმა ევპრაქსიამ მადლობა შესწირა უფალს, გამოემშვიდობა მონასტრის დებს, თავისი ასული კი უკანასკნელად ასე დამოძღვრა, „გიყვარდეს უფალი იესო ქრისტე და მოწიწებით თრთოდე მის წინაშე; დებს პატივი ეცი და იმის გაფიქრებასაც კი ნუ გაბედავ, რომ შენ მათზე მაღლა დგახარ და შეგიძლია ისინი იმსახურო; სულის სიგლახაკე მოიგე, რომ სულიერი საგანძურით სარგებლობა შეგვეძლოს”. სამი დღის შემდეგ წმიდა დედამ უფალს შეჰვედრა სული და იმავე სავანეში დაკრძალეს, სადაც მისი ასული განაგრძობდა მოღვაწეობას.

ღირსი ევპრაქსია მშვიდობით მიიცვალა დაახლოებით 393 წელს, ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ასაკში, მაგრამ სრულყოფილი სიწმიდით. ეკლესიამ იგი ღირსთა დასში შერაცხა, როგორც მონაზვნური სიწმიდისა და ქალწულებრივი თავდადების ნათელი ნიმუში.

„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.

მოუსმინე: