ტროპარი, ხმა 4: უდაბნოს მდუმარებითა და ლოცვის ცეცხლითა განანათლე სიბნელე გულისა კაცთაი, და სასწაულთა მადლითა განდევნე ბოროტნი ძალნი. სიმდაბლითა განდიდებულო და წყლითა ვითარცა ნათლისღებითა განსპეტაკებულო, ღირსო მამაო გრიგოლ, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა სულთა ჩვენთა ცხონებასა.
კონდაკი, ხმა 3: წყლითა სიკვდილსა არა შეუშინდი, მამაო, რამეთუ სიცოცხლის წყაროდ ქცეულ იქმენ ეკლესიისათვის. ცილისწამებითა გვირგვინი მოიგე და დუმილით ამხილე სიცრუე, სასწაულთა ნათლითა კი გვიჩვენე მადლი ღვთისა. ღირსო გრიგოლ საკვირველთმოქმედო, ლოცვითა წმიდითა იყავ დამცველი ჩვენი და წინამძღვარი გზასა ცხონებისასა.
ღირსი გრიგოლი, კიევო-პეჩორელი განდეგილი, ცხოვრობდა XI საუკუნეში. წმიდა გრიგოლი მთელი ცხოვრების მანძილზე უმი ბალახის გარდა არაფერს ჭამდა. ამ ბალახს აძლევდა იგი შემწეობის სათხოვნელად მოსულ სნეულებსაც. ისინიც სასწაულებრივად იკურნებოდნენ.
ღირსი გრიგოლი კიევო-პეჩორის მონასტერში ბერად აღიკვეცა ღირსი თეოდოსის (+1074, ხსენება 3 მაისს) დროს. წმიდანი ძალიან ბევრს კითხულობდა – მის ერთადერთ ქონებას წიგნები წარმოადგენდა. ღირს გრიგოლს ქურდების გონზე მოყვანის საოცარი უნარი ჰქონდა. მძარცველები რამდენჯერმე შემოპარულან მასთან კელიასა და ბაღში, მაგრამ, წმიდა მამისაგან შეგონებულნი, სინანულში ჩავარდნილან და უსჯულო ცხოვრებაზე ხელი აუღიათ. ერთხელ წმიდანი დნეპრზე ჩავიდა წყლის მოსატანად. სალაშქროდ მიმავალმა მთავარი როსტისლავის ჭაბუკმა მეომრებმა სიცილი დააყარეს მას და ჯავრება დაუწყეს. ბერმა უთხრა: „ყმაწვილებო, თქვენ ახლა შეშინებულები ლოცვას უნდა თხოვდეთ ყოველ შემხვედრს, რადგან უფალს განაჩენი უკვე გამოტანილი აქვს: ყველას წყალი შთანგთქავთ მთავართან ერთად!” განრისხებული სარდლის ბრძანებით ღირს გრიგოლს ხელ-ფეხი შეუკრეს, კისერზე ქვა გამოაბეს და დნეპრში ჩააგდეს. მის წინასწართქმული მაინც ახდა: როსტისლავი ბრძოლიდან ვერ დაბრუნდა – პოლონელებისგან უკუქცეული 20 წლის მთავარი წყალმა შთანთქა.
სასწაულებრივად გადარჩენილი ღირსი გრიგოლ საკვირველთმოქმედი 1093 წელს მიიცვალა და დაკრძალულია კიევო-პეჩორის ლავრაში.
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.