ტროპარი, ხმა 4: სარწმუნოების მცველო და ეკლესიის შეურყეველო სვეტო, ღირსო ემილიანე აღმსარებელო, ხატთა პატივისცემა აღიარე მამათა გადმოცემით და მეფეთა მრისხანებას არ შეუშინდი. ამისათვისცა ქრისტემან გვირგვინი უხრწნელებისა გიბოძა; ევედრე მას, წმიდაო, რათა შეიწყალნეს სულნი ჩვენნი.

კონდაკი, ხმა 3: ღვთისმეტყველებით განმტკიცებულმა გონებამ ხატმებრძოლთა ცთომილება ამხილა, და ეკლესია მართლმადიდებლობით განანათლე, ღირსო ემილიანე. ტანჯვით აღსარება აღასრულე და სიმშვიდით მოიპოვე გვირგვინი; ამიტომ შეგღაღადებთ: იხარე, აღმსარებელო სარწმუნოებისაო.

წმიდა ემილიანე აღმსარებელი ცხოვრობდამეცხრე საუკუნეში, ხატმებრძოლობის მეორე და განსაკუთრებით მძიმე პერიოდში, იმპერატორ ლეო მეხუთე სომეხის მმართველობის დროს. (813–820 წლები). იგი იყო ეპისკოპოსი, (ზოგი წყაროს მიხედვით — კიზიკის ეპარქიის მწყემსი) და გამოირჩეოდა ღრმა მართლმადიდებლური სარწმუნოებით, სიმდაბლითა და სულიერი სიმტკიცით.

ხატმებრძოლობის დროს, როცა სახელმწიფო ძალაუფლება მოითხოვდა წმიდა ხატების უარყოფას და ეკლესიებში მათი განადგურებას, წმიდა ემილიანემ მტკიცედ აღიარა მართლმადიდებლური სწავლება ხატთა პატივისცემის შესახებ. მან საჯაროდ უარყო იმპერატორის ბრძანებები, ამხილა ერესი და დაიცვა ეკლესიის გადმოცემა, როგორც წმიდა მამებისაგან მიღებული ჭეშმარიტება.

იმპერატორის წინაშე წარდგენილმა წმიდანმა უშიშრად განაცხადა, რომ ეკლესიის საქმეები არ ექვემდებარება საერო ხელისუფლების თვითნებობას და რომ ხატთა შეურაცხყოფა თვით განკაცებული სიტყვის შეურაცხყოფაა. ამის გამო იგი დააპატიმრეს, განკვეთეს ეპისკოპოსური მსახურებიდან და გადასახლება და მძიმე ტანჯვა დაატეხეს.

წმიდა ემილიანე არ მოკლულა ხმლით, მაგრამ ხანგრძლივი ტანჯვით, შეურაცხყოფითა და დევნით აღასრულა თავისი მოწმობა ქრისტეზე, რის გამოც ეკლესიამ მას აღმსარებლის წოდება მიანიჭა. იგი მშვიდობით მიიცვალა, თუმცა მთელი სიცოცხლე ქრისტესთვის ტანჯვით იყო შემკული.

მისი ცხოვრება ნათლად გვიჩვენებს, რომ ეკლესიის ერთგულება ხშირად მოითხოვს არა სისხლის დაღვრას, არამედ ხანგრძლივ სულიერ ჯვარცმას, მოთმინებასა და სიმტკიცეს ჭეშმარიტებაში.

ChatGPT

მოუსმინე: