ტროპარი, ხმა 4: ღმრთივბრწყინვალეო მღვდელმთავარო თეოპემპტე და ქრისტესმიერო მხნეო მოწამეო თეონა, ჭეშმარიტების აღსარებითა და სისხლთა დათხევით ეკლესია განამტკიცეთ, კერპთმსახურება დაამხეთ და ქრისტეს ნათელი გამოაბრწყინეთ; მოგვიხსენეთ ჩვენცა ყოველი მორწმუნენი, რათა ერთობით ვადიდოთ უფალი, რომელმანცა გვიბოძა თქვენ მიერ დიდი წყალობა.

კონდაკი, ხმა 3: სარწმუნოების მტკიცე სვეტნო და ჭეშმარიტების მხედარნო, თეოპემპტე, მწყემსო ღმრთისაო და თეონა ახლადაღმოცენებულო ვაზო ქრისტესაო, წამებით შეიმოსენით უკვდავება. ამისათვის გიღაღადებთ: ლოცვითა თქვენითა დაგვიცავით საცთურთაგან და რათა ქრისტემან ღმერთმან შეიწყალნეს სულნი ჩვენნი.

წმიდანები თეოპემპტი და თეონა ნიკომიდიაში ეწამნენ. წმიდა თეოპემპტი ნიკომიდიელი ეპისკოპოსი იყო დიოკლეტიანეს დროს. ის გაბედულად ამხელდა კერპთაყვანისმცემლობას. უსჯულო იმპერატორმა თავის კარზე იხმო მართლმადიდებლობის ქადაგი და მოსთხოვა, აპოლონის კერპისათვის ეცა თაყვანი. პასუხად მტკიცე უარი მიიღო. მაშინ თეოპემპტი გახურებულ ქურაში ჩააგდეს, მაგრამ ღმერთმა დაიცვა თავისი მსასოებელი. დიოკლეტიანემ მომხდარი სასწაული წმიდანის ჯადოქრობას მიაწერა და ბრძანა, 22 დღე შიმშილითა და წყურვილით ეტანჯათ იგი. ამგვარმა სისასტიკემაც ვერაფერი დააკლო უფლის რჩეულს. მაშინ მეფემ ცნობილ ჯადოქარ თეონას სთხოვა შემწეობა. მოგვმა შხამიანი კვერი აჭამა პყრობილს, მაგრამ საწამლავმა არ იმოქმედა. თეონას შემზადებული უფრო ძლიერი შხამიც უძლური აღმოჩნდა მღვდელმთავრის სიწმიდის წინაშე. მაშინ ჯადოქარმა სცნო თავისი ბილწი მფარველის უძლურება და აღიარა ჭეშმარიტი ღმერთი. მოგვყოფილი წმიდა ეპისკოპოსთან ერთად გამოამწყვდიეს. მან მონათლა თეონა და სინესიუსი უწოდა, რაც „გაბრძნობილს” ნიშნავს.

დილით დიოკლეტიანემ კიდევ ერთხელ მოუწოდა თეოპემპტს და კიდევ ერთხელ მოითხოვა მისგან ქრისტეს უარყოფა. წმიდანი კვლავ ურყევად იდგა. მაშინ გამხეცებული მტარვალის ბრძანებით, ენითაუწერელი სატანჯველით აწამეს მხნე აღმსარებელი და თავი მოჰკვეთეს.

წმიდა თეოპემპტის სარწმუნოებრივმა ძალამ, ლოცვამ და სულიწმიდის მოქმედებამ თეონაზე ძლიერ იმოქმედა. მან საკუთარი თვალით იხილა, რომ ჯადოქრობა უძლური იყო ქრისტეს მადლის წინაშე. ამ სასწაულთა ხილვითა და წმიდანის ურყევი აღსარებით, თეონამ უარყო კერპები, საჯაროდ აღიარა ქრისტე და ითხოვა ნათლობა.

მისი მოქცევა ყველასთვის მოულოდნელი იყო. წარმართი მმართველები განრისხდნენ და თეონაც ქრისტიანად შერაცხეს. იგი უშიშრად აღიარებდა: „ქრისტეა ჭეშმარიტი ღმერთი, და მის გარდა სხვა ღმერთი არა არს“.

წმიდა თეონაც მოწამეობრივად აღესრულა: მან უარი განაცხადა კერპებისათვის მსხვერპლის შეწირვაზე, რისთვისაც ცოცხლად დამარხეს. ეს მოხდა სამას სამ წელს.

წმიდა თეოპემპტი წარმოადგენს მწყემსის მაგალითს, რომელიც სიცოცხლეზე მეტად იცავდა სარწმუნოებას, ხოლო წმიდა თეონა — ნათელ მაგალითს იმისა, რომ ღვთის მადლი ყველაზე გაქვავებულ გულსაც კი გარდაქმნის. მათი ერთობლივი მოწამეობა გვასწავლის, რომ ჭეშმარიტება ძალით არ მტკიცდება, არამედ სიყვარულით, მოთმინებითა და სულიწმიდის ძალით.

„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.

მოუსმინე: