ტროპარი: მოწამემან შენმან უფალო გორდი ღუაწლსა შინა თვისსა გვირგვინი მოიგო უხრწნელებისა შენ მიერ ღმრთისა ჩუენისა. რამეთუ აქუნდა მას შენ მიერი ძალი, და მძლავრი დაამხვა და შემუსრა კერპთა იგი უძლური ძალი, მისითა მეოხებითა, ქრისტე ღმერთო, აცხოვნე სულნი ჩუენნი.

კონდაკი, ხმა 8: ოფლითა შენითა, ღირსო, ყოველი ქუეყანაი მორწყე დაპატიოსნითა სისხლითა შენითა, გორდი, ყოველი სოფელი მხიარულ იყავ; აწცა ლოცვითა შენითა, ღმერთშემოსილო, აცხოვნენ ყოველნი სარწმუნოებით მაქებელნი შენნი, რამეთუ ყოველნი გნატრით და გიღაღადებთ გალობასა ღირსსა, ყოვლადქებულო, ვითარცა მრავალმოღუაწესა.

წმინდა მოწამე გორდი დაიბადა მესამე საუკუნის დასასრულს კაბადოკიის კესარიაში, ქრისტიანულ ოჯახში. როცა წამოიზარდა, იგი სამხედრო სამსახურში შევიდა და მალე ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცისთვის დაინიშნა ასეულის უფროსად (ცენტურიონად).

მეოთხე საუკუნის დასაწყისში, იმპერატორ ლიცინიუსის დროს, ქრისტიანთა დევნის დაწყებისას, როდესაც დაინახა ქრისტიანებზე განხორციელებული სისასტიკე და ბერძენი წარმართების მიერ ქრისტეს მიმართ გმობა, დატოვა სამხედრო სამსახური და გაიქცა ქალაქიდან. გავიდა მთებში და იქ ცხოვრობდა ველურ მხეცებთან და ცხოველებთან ერთად, სადაც წმინდა მარტოხელად იმყოფებოდა ლოცვასა და მარხვაში.

ღმერთმა აუსრულა მას ნატვრა. ღვთისგან განმტკიცებული და ბერძენთა ცდომილების წინააღმდეგ გამბედაობის მიღების შემდეგ, დატოვა უდაბნო და კვლავ შევიდა ქალაქში, ამჯერად როგორც ძლიერი ლომი, გამზადებული შეხვედროდა გამგეობას, რომელიც ცნობილი გახდა თავისი სასტიკი მოპყრობით ქრისტიანების მიმართ.

სამას ოც წელს, კესარიაში, სადაც ხალხი შეკრებილი იყო ცირკში საზეიმო თამაშების მოსანახულებლად რომელიც სამხედრო ღმერთ მარსის (არესის) პატივსაცემად იმართებოდა, გორდი გამოჩნდა საჯაროდ პრეფექტის წინაშე და აღიარა, რომ ქრისტიანი იყო.

მისმა გამოფიტული სხეულმა, გრძელი წვერით და თმით და დახეული ტანსაცმლით მიიქცია მთელი შეკრების ყურადღება; მიუხედავად ამ უცნაური იერსახისა, მის სახეზე გამოხატული ღირსების გმირული ნიშანი იმსახურებდა პატივისცემას.

წმინდა ბასილი წერს შემდეგ ლამაზ სიტყვებს წმინდა გორდის უდაბნოში გასვლისა და ქალაქში შესვლისთვის მზად ყოფნის შესახებ: "მან ცხოვრება ველურ მხეცებთან უფრო ცივილიზებულად ჩათვალა, ვიდრე კერპთაყვანისმცემლებთან შერევა, ზილოტი ელიას მსგავსად, რომელმაც როდესაც დაინახა, რომ კერპთაყვანისმცემლობა სიდონზე გაბატონდა, გაიქცა ჰორების მთაზე და ცხოვრობდა გამოქვაბულში, ეძებდა ღმერთს, სანამ არ დაინახა თავისი ძიების საგანი".

წმინდა ბასილი დიდი, რომელმაც დაწერა ქადაგება ამ წმინდანის პატივსაცემად, მოგვითხრობს, რომ მის მარტვილობის დროს კესარიაში ქრისტიანთა დიდი დევნა მიმდინარეობდა. საჯარო მოედნებზე ხის და ქვის კერპები იყო გამოფენილი და ისინი, ვინც უარს ამბობდნენ მათ თაყვანისცემაზე, წამებას და სიკვდილს განიცდიდნენ.

მმართველმა, რომელმაც მოსმინა გორდისგან ქრისტეს აღიარება, უბრძანა ჯალათებს წამებისათვის მოსამზადებლად. წმინდანი არ შეაშინა გამოტანილმა მსჯავრმა და თავი იესო ქრისტეს შეავედრა, რათა მიეცა ძალა, რომ დაეთმინა მისთვის ტანჯვა. საპყრობილე და ცეცხლი გამოიყენეს წმინდა მოწამის მტკიცების შესარყევად, მაგრამ მან თქვა: "მაწამეთ რამდენიც გინდათ, რაც უფრო საშინელია ჩემი ტანჯვა, მით უფრო დიდი იქნება ჩემი ჯილდო ზეცაში". შემდეგ გაბედულად აღიარა თავისი რწმენა, მოიზღუდა თავის პატიოსანი ჯვრის ნიშით და სიხარულით მიიღო სასიკვდილო დარტყმა.

წმინდა ბასილიმ ამ დღესასწაულზე, კესარიაში, წარმოთქვა მისი სახოტბო სიტყვა, რომელშიც ამბობს, რომ რამდენიმე მსმენელი თვითმხილველი იყო მოწამის ტრიუმფისა.

მის წმინდა ნაწილებს დღეს შეიძლება პატივი მიეგოს წმინდა პანტელეიმონის მონასტერში, ათონის წმინდა მთაზე.

ხსენების დღე იულიუსის კალენდრით სამ იანვარს აღინიშნება როგორც აღმოსავლურ მართლმადიდებელ ეკლესიაში, ასევე რომაულ კათოლიკურ ეკლესიაში.

ChatGPT

მოუსმინე: