წმიდა მოწამე სერგი კესარიელი ცხოვრობდა III–IV საუკუნეთა მიჯნაზე, ქალაქ კესარია კაბადოკიაში (დღევანდელი თურქეთის ტერიტორიაზე, ისტორიულ კაბადოკიაში). იგი იყო ქრისტიანი კეთილმორწმუნე კაცი, რომელმაც საჯაროდ აღიარა ქრისტეს სარწმუნოება იმ დროს, როდესაც რომის იმპერიაში ქრისტიანთა მძიმე დევნა მიმდინარეობდა.

ეს დევნა განსაკუთრებით გაძლიერდა იმპერატორ დიოკლეტიანეს მმართველობის დროს (284–305). ქალაქის მმართველებმა ქრისტიანებს აიძულებდნენ წარმართული ღმერთებისთვის მსხვერპლის შეწირვას. ვინც უარს ამბობდა, სასტიკი წამებითა და სიკვდილით ისჯებოდა.

სერგი მტკიცედ აღიარებდა ქრისტეს და უარი თქვა კერპთათვის მსხვერპლის შეწირვაზე. ამის გამო იგი შეიპყრეს და სამსჯავროზე წარადგინეს. მმართველმა მრავალგვარი დაპირებითა და მუქარით სცადა მისი გადაბირება, მაგრამ წმიდანმა განაცხადა, რომ: „ქრისტე არის ჩემი ღმერთი და მის გარდა სხვას არ ვეთაყვანები“.

ამის შემდეგ სერგი სასტიკად აწამეს. წამების დროს იგი შეუდრეკელი დარჩა და ქრისტეს მადლით მოთმინებით იტანდა ტანჯვას. საბოლოოდ იგი სიკვდილით დასაჯეს და ასე მიიღო მოწამებრივი გვირგვინი დაახლოებით 304 წელს.

ეკლესიამ იგი შეირაცხა წმინდანთა დასში, როგორც ქრისტეს ერთგული მოწამე.