ღირსი ერაზმ კიევო-პეჩორელი იყო მონაზონი და ღვაწლმოსილი მამა კიევო-პეჩორის ლავრაში. იგი ცხოვრობდა XII საუკუნეში და ცნობილია თავისი ღრმა სინანულითა და მოწყალებით.

ერისკაცობაში ერაზმი შეძლებული ადამიანი იყო. იგი დიდ სიმდიდრეს ფლობდა, მაგრამ ღვთის სიყვარულით თითქმის მთელი ქონება დახარჯა ეკლესიების შემკობასა და წმიდა ხატების შეძენაში. განსაკუთრებით ზრუნავდა ღვთისმშობლის ხატებზე, რომ ეკლესიები ღირსეულად ყოფილიყო დამშვენებული.

როდესაც მთელი თავისი ქონება დახარჯა, ერაზმი გაღარიბდა. ზოგიერთმა ადამიანმა მას დასცინა და უთხრა, რომ უსარგებლოდ გაფლანგა თავისი სიმდიდრე. ამ სიტყვებმა იგი დიდად დაამწუხრა და სულიერი ბრძოლა გაუძლიერდა.

გადმოცემის მიხედვით, ერთ დროს იგი მძიმედ დაავადდა და სიკვდილის პირას მივიდა. ამ დროს მას გამოეცხადა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელი, რომელმაც აუწყა, რომ მისი შრომა და შეწირულობა ღმერთს სათნო ეყო. ამ გამოცხადებამ მას ძალა მისცა, სინანულით აღესრულებინა მონაზვნური ცხოვრება.

ამის შემდეგ ერაზმმა სრული სიმდაბლით დაიწყო მონასტრული ღვაწლი. იგი დღეებს ატარებდა ლოცვაში, მარხვასა და მონასტრის მორჩილებებში, რის გამოც ძმებს შორის დიდი პატივისცემით სარგებლობდა.

სიცოცხლის ბოლოს ღირსმა მამამ მშვიდობით მიიცვალა დაახლოებით 1160 წელს. მისი სახელი შევიდა **კიევო-პეჩორის პატერიკი**ში, სადაც აღწერილია ლავრის მრავალი წმიდა მამის ცხოვრება.

მისი ცხოვრება გვასწავლის, რომ ღმერთი ხედავს ადამიანთა გულით გაღებულ მსხვერპლს. რაც გარედან შეიძლება უაზრო ჩანდეს, ღვთის წინაშე ხშირად დიდი სათნოებაა.