ტროპარი, ხმა 4: სარწმუნო კრებული ქებით გიგალობთ, ღმერთშემოსილო დედოფალო თეოდორა, რამეთუ შენ აღადგინე წმიდათა ხატთა თაყვანისცემა და განანათლე ეკლესია ჭეშმარიტითა სარწმუნოებითა; აწ, ქრისტესა ღმერთსა ევედრე, რათა მიჰმადლოს სამწყსოსა თვისსა მშვიდობა და ცოდვათა მიტევება.

სხვა კონდაკი, ხმა 2: ღვთით შემოსილი გულით აღგადგინა, ნაკურთხო დედოფალო, მართლმადიდებელთა ბჭედ და სიმტკიცედ; რამეთუ სიბრძნითა და სიმშვიდით შეწყვიტე ხატმებრძოლობა და წრფელ სარწმუნოებას მოჰგვარე დიდება. ამისთვისცა მადლიერად ვხადით ქრისტესა, რომელმან განგადიდა შენ.

მართალი დედოფალი თეოდორა პაფლაგონიაში დაიბადა. იგი გამოირჩეოდა კეთილმსახურებით, სამართლიანობითა და სილამაზით. გასათვალისწინებელია, რომ იგი ეკლესიამ განადიდა როგორც ხატთაყვანისცემის მხნე დამცველი, მიუხედავად იმისა, რომ მისი მეუღლე, იმპერატორი თეოფილე, ხატმებრძოლი იყო. იგი არ თანაუგრძნობდა მწვალებელ ქმარს და თაყვანს სცემდა წმიდა ხატებს.

თეოდორა, მიუხედავად ყოველგვარი ზეწოლისა, ვერ ეთანხმებოდა ხატმებრძოლთა მცდარ სწავლებას და იდუმალად ინახავდა წმინდა ხატებს. მისი ლოცვითა და შრომით იზრდებოდნენ სამართლიანობისა და სარწმუნოებრივი სიმტკიცის სულით მისი შვილებიც, რომელთა შორის უმთავრესი — მკაცრი და კეთილგონიერი ახალგაზრდა მეფე მიხეილი.

თეოფილეს სიკვდილის შემდეგ წმიდა თეოდორა მცირეწლოვანი შვილის, მიხეილის ნაცვლად განაგებდა ქვეყანას, მან აღადგინა ხატთა თაყვანისცემა.

842 წელს ტახტზე დააბრუნა პატრიარქი მეთოდე და მოიწვია კრება, რომელმაც ანათემას გადასცა ხატმბრძოლები. ამ კრების დადგენილებით, სადიდებლად უფლისა, რომელმაც ეკლესიას ხატმებრძოლებსა და ყველა ერეტიკოსებზე გამარჯვება მიმადლა, დაწესდა მართლმადიდებლობის ზეიმი, რომელიც დიდმარხვის პირველ კვირიაკეს აღინიშნება.

დედოფალი თეოდორა დარჩა სიმდაბლის, მშვიდობისმოყვარეობისა და ეკლესიისადმი თავდადების მაგალითად. სიცოცხლის დარჩენილი ნაწილი მონასტრულ მოღვაწეობაში გაატარა, სადაც მშვიდობით შეჰვედრა საკუთარი სული უფალს, დაახლოებით 867 წელს.

„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.

მოუსმინე: