ტროპარი, ხმა 4: სამღვდელმთავრო ღირსებით შემკობილო, წმიდაო საბა, მოციქულთა სწავლისა ერთგულო დამცველო და მამათა წესთა განმამტკიცებელო, ეკლესიისა საჭე ბრძნულად მართე და ერი შენი სარწმუნოებასა შინა განამტკიცე; ამისთვისცა გიღაღადებთ სიყვარულით: ილოცე ქრისტეს მიმართ, რომ მოგვმადლოს ერთობა და სულთა ცხონება.

კონდაკი, ხმა 2: ღვაწლითა მონაზვნურითა აღზრდილო და სამღვდელმთავრო მადლით განბრწყინებულო, წმიდაო საბა, იქმენ საყრდენად ეკლესიისა და მშვიდობისა მქადაგებლად ერთა შორის; ამისთვისცა დღეს სარწმუნოებით გადიდებთ შენ და ვითარცა კეთილსა მწყემსსა გევედრებით: მეოხ გვეყავ წინაშე ქრისტესა ღმრთისა, რათა მოგვმადლოს დიდი წყალობა.

წმიდა საბა II, სერბეთის მთავარეპისკოპოსი, იყო XIII საუკუნის ერთ-ერთი გამორჩეული საეკლესიო მოღვაწე, რომელმაც განამტკიცა სერბეთის ეკლესიის სულიერი და კანონიკური საფუძვლები. იგი ეკუთვნოდა წმიდა ნემანიჩთა დინასტიას და იყო ძმისწული საბასი, სერბეთის ეკლესიის ავტოკეფალიის დამფუძნებლისა.

საბა მეორე (საერო სახელით — პრედისლავ) დაიბადა სერბეთის სამეფო ოჯახში. ადრეული ასაკიდანვე იგი აღიზარდა ეკლესიური სულითა და განათლებით. მონაზვნობა მიიღო და ასკეტური ცხოვრება აირჩია, რითაც განაგრძო თავისი წმიდა ბიძის სულიერი მემკვიდრეობა.

იგი მოღვაწეობდა განსაკუთრებით სტუდენიცა მონასტერსა და მოგვიანებით ზიცა მონასტერში, რომლებიც სერბეთის ეკლესიის უმნიშვნელოვანესი სულიერი ცენტრები იყო.

1263 წელს საბა II აირჩიეს სერბეთის მთავარეპისკოპოსად. მისი მოღვაწეობის პერიოდი დაემთხვა რთულ პოლიტიკურ ვითარებას, როდესაც საჭირო იყო ეკლესიის ერთობისა და სულიერი დისციპლინის განმტკიცება.

მისი საქმიანობის ძირითადი მიმართულებები იყო:

ეკლესიის კანონიკური წესრიგის დაცვა და გაძლიერება;

მონაზვნური ცხოვრების ხელშეწყობა;

საეკლესიო განათლების განვითარება;

სამეფო ხელისუფლებასთან ჰარმონიული თანამშრომლობა ეკლესიის ავტორიტეტის შესანარჩუნებლად საბა II განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა მონასტრულ ცხოვრებას, როგორც ერის სულიერი გამაგრების საფუძველს.

წმიდა საბა II გამოირჩეოდა: სიმდაბლით, სიბრძნით, ლოცვითი ცხოვრებით, ეკლესიის ერთობისადმი ერთგულებით.

იგი ცდილობდა დაეცვა ეკლესია როგორც შიდა განხეთქილებებისგან, ასევე გარე პოლიტიკური ზეწოლისგან.

წმიდა საბა II 1271 წელს მშვიდობით მიიცვალა. მისი წმიდა ნაწილები განისვენებენ პეც პატრიარხატში, რომელიც სერბეთის ეკლესიის ისტორიული ცენტრი იყო.

ეკლესიამ იგი წმიდანად შერაცხა მისი სამღვდელმთავრო სიწმინდისა და ეკლესიისადმი ერთგული მსახურების გამო. მისი ხსენება სერბეთის ეკლესიაში აღინიშნება როგორც მწყემსმთავრის, რომელიც ღირსეულად განაგრძობდა სერბეთის ეკლესიის ავტოკეფალური ტრადიციის განმტკიცებას.

წმიდა საბა II-ის ცხოვრება გვიჩვენებს, რომ:

ეკლესიის სიძლიერე ეფუძნება სულიერ დისციპლინასა და ერთობას;

მწყემსმთავარი უნდა იყოს როგორც მოძღვარი, ისე მამა ერისა;

მონაზვნური ღვაწლი წარმოადგენს სამღვდელმთავრო მსახურების საფუძველს.

„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი I, თბილისი, 2001 წ.

მოუსმინე: