ტროპარი, ხმა 8: მღდელთმთავართა თანამოსაყდრეო და ღირსთა მამათა თანამოკარვეო, ერისა შენისა სარწმუნოებისა წინამძღუარო ღმრთივგანბრძნობილო და კეთილმსახურებისა მასწავლელო, გიორგი, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა, რათა მოსცეს სულთა ჩუენთა დიდი წყალობაი.
კონდაკი, ხმა 1: გზათა ზედა სიმართლისათა მიიღე სწავლაი, ჰპოვე საღმრთო მეცნიერებაი და მღდელთმთავრობისა სისრულითა განბრწყინვებულმან, კლდესა ზედა უცთომელისა სარწმუნოებისასა დაამტკიცე სამწყსო, შენდა ღმრთისაგან რწმუნებული, მწყემსობისა შუენიერებაო, გიორგი, დაუცხრომელად ევედრე მას სულთა ჩუენთათვის.
წმიდა გიორგი მაწყვერელი აწყურის ეპისკოპოსი იყო. ცნობილ მწერალს და საეკლესიო მოღვაწეს კარგად იცნობდა მისი თანამედროვე საქართველო, თუმცა მის ლიტერატურულ მემკვიდრეობას ჩვენამდე არ მოუღწევია.
ცნობები წმიდა გიორგი მაწყვერელის შესახებ შემოგვინახა გიორგი მერჩულისა და ბასილი ზარზმელის (ხსენება 5 ოქტომბერს) ნაწარმოებებმა.
გიორგი მერჩულე: „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში“ წერს: „ვჰგონებდ ცხოვრებასა ამას დაწერად ბრძენთაგან და სრულთა მამათა, რომელნიცა იყვნეს ჟამთა ჩუენთა“, შემდგომ ჩამოთვლის ცნობილ საეკლესიო მწერალთა სახელებს, რომელთაგანაც თანამედროვენი მოელოდნენ ღირსი გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრების აღწერას და მათ შორის ასახელებს ღირს გიორგი მაწყვერელს. ბასილი ზარზმელის თქმით, გიორგი მაწყვერელი, სამცხის საეკლესიო ცხოვრების მეთაური, „აღმოსცენდა ჴევისაგან შუარტყლისა, მშობელთაგან წარჩინებულთა და ღმრთისმოშიშთა; ხოლო აღიზარდა იგი განთქმულსა მას უდაბნოსა ოპიზას“.
უმთავრესი ცნობები ღირსი სერაპიონ ზარზმელის (ხსენება 29 ოქტომბერს) შესახებ ბასილისთვის მიუწოდებია გიორგი მაწყვერელს - „ყოველნი ესე სასწაულნი და საქმენი, რომელნი იგი პირველ ეპისკოპოსობისა და უკუანაჲსკნელ ეხილვნეს, მომითხრნეს პირმან მან უტყუელმან, გიორგის ვიტყჳ მაწყუერელს“.
ღირსი გიორგი მაწყვერელი მეტად დაახლოებული ყოფილა წმიდა სერაპიონ ზარზმელთან, დასწრებია მის დასაფლავებას და დიდად შეუწყვია ხელი მისი ცხოვრების დაწერისთვისაც.
ღირსმა გიორგიმ აწყურის კათედრა დაიკავა სამცხის დიდი ფეოდალის, გიორგი ჩორჩანელის გარდაცვალების მეოთხე წელს, როდესაც ჩორჩანელთა გვარში და სახლეულობაში, და საერთოდ, მთელ სამცხეში დიდი მღელვარება, მტრობა და ძმათაკვლა იყო გაჩაღებული მისი მემკვიდრეობის გამო. ამ განუკითხაობის ჟამს ღირსმა გიორგი მაწყვერელმა „ხელთიდვა განგებაჲ სამცხისაჲ“ და „დააწყნარა ყოველი საბრძანებელი თჳსი“, ვითარცა წეს იყო და დაიპყრა ყოველი მამული და ეკლესიანი პირველთა მათ მეშფოთეთანი“.
ღირსი გიორგი მაწყვერელი მშვიდობით აღესრულა X ს-ის პირველ მეოთხედში.
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი II, თბილისი, 2001 წ.