მადლმოსილი ბერის სენაკს,
ცეცხლის ნაცვლად მადლი ათბობს,
სიკვდილის წინ აღსარებას
სულიერ შვილს რომ გაანდობს,

გაიხარებს, აევსება
სიხარულის ცრემლით თვალი,
პირნათლად რომ მოიხადა,
ღვთის წინაშე მოძღვრის ვალი!

სასუფევლის გზას შემდგარი
მომავალსაც ხედავს ახლოს
სიკვიდლის წინ სულიერ შვილს
ეტყვის: „ჩემო პატრიარქო!“

/ნინო ლარცულიანი/