მთავარი ლოცვანი ფსალმუნნი ახალი აღთქმა ძველი აღთქმა დაუჯდომლები პარაკლისები განმარტებები სხვადასხვა თემები წიგნის შესახებ

ჩხუბი არაფერზე

 

ერთ ტრიალ მინდორზე ორი კაცი იწვა და ერთმანეთს ელაპარაკებოდნენ. ვარსკვლავებით მოჭედილი ღამე იყო. ერთმა გადაავლო თვალი მინდორს და თქვა: ნეტავი ეს მინდორი ჩემი იყოსო, ვირებს გავიჩენდიო; მეორემ თქვა: რაც ამ ცაში ვარსკვლავებია, იმდენი ცხვარი მამცაო. მოუვიდათ ლაპარაკი.


- მაგოდენა ცხვარი რო გყავდეს, ჩემ მინდორში უნდა მოძოვო და ვირები უბალახოთ დამირჩნენო?! - უთხრა პირველმა.


- თუკი შენ ვირებს საძოვარი უნდათ, ცხვარს კი არ უნდაო?


- მერე ვინ დაგანენებსო?


- დამანებებს რა, ძალათი შემოვრეკავო.


შეჰყვენ ლაპარაკს და ჩხუბი გამართეს და ერთმანეთს ცხვირპირი დაუმტვრიეს. გამოიარა მგზავრმა და ჰკითხა: რა გაჩხუბებთო? უთხრეს თავ-თავიანთი საჩივარი.


- ვაი თქვენ ჭკუასო, რაც არა გაქვთ, რაზე ჩხუბობთო.