თავი 19
|
შე-თუ ვინმე-სრულ იყოს ტყესა შეშისა კრვად მოყუასისა თანა დაცემასა მას ცულისასა, განერეს ხელთა მისთა და მახვილი იგი ეცეს მოყუასსა მას თვისსა და მოკუდეს, ეგევითარი იგი ივლტოდის და შევარდეს ერთსა ქალაქთა მათგანსა. აღწონე გონებასა შენსა გზა იგი (5) ქალაქის თავშესაფრებისკენ, რათა არ გაძნელებოდათ იქ გაქცევა, არ შეხვედროდათ გზაში რამე დაბრკოლება და განრინებოდნენ შურისძიებას. |