გალაკტიონ ტაბიძე

ლექსები

იაგუნდა

იაგუნდა! რა რიგ მსურდა, რა რიგ მსურდა, იაგუნდა,
რომ მგოსანი ვყოფილიყავ და მემღერა ჰანგი მუდამ.
მაგრამ გულმა რა იცოდა, რომ ამ ცეცხლით დაიწოდა,
ჰანგმა, ჰანგი გაიწოდა და ზარივით აგუგუნდა: იაგუნდა, იაგუნდა.

გულს რაც ჰქონდა და არ ჰქონდა, მოაგონდა, იაგუნდა,
დღეს შეხედა და დადუმდა, წარსულს გაჰყვა და დაღონდა,
შენთა თვალთა ღამე ბნელი...
იაგუნდა, იაგუნდა.