გალაკტიონ ტაბიძე

ლექსები

9 სიყვარული

ცხრა ჩემთვის მზიანია,
ელვარე და ლომფერი.
როცა მე დავიბადე,
იყო ცხრა ოკტომბერი.

შემდეგ ნაზი დღეები
თვალმა ვეღარ დათვალა,
დღე ყოველთვის ცხრა იყო,
და მზე მუდამ - ცხრათვალა.

ოჰ, ტკბილო საქართველო!
სუნთქვა გაუმაძღარო,
შენი სახელებია
ცხრამუხა და ცხრაწყარო.

ცხრა - არჩევის დღე იყო
პოეტების მეფეთა.
ცხრას - პირველი გრიგალი
გზაზე შემომეფეთა.

სიტყვაში: რუსთაველი
ცხრა ელვარე ხანია,
სახელიც: გალაკტიონ -
მხოლოდ ცხრა ანბანია.

მახსოვს ზამთრის დღეები
და სიბნელე გვიანი -
როგორ უცებ მშველოდა
ისევ ბუხრის ცხრიანი.

ოჰ, ოცნებავ ყრმობისა,
ცრემლი იყო ღვარული.
ცხრა კლდესაც გაალხობდა
ჩემი ცხრა სიყვარული.

ცხრა ჩემთვის მზიანია,
ელვარე და ლომფერი,
როცა მე დავიბადე,
იყო ცხრა ოკტომბერი.